آیه ۵۸ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۸ سوره احزاب''' پنجاه و هشتمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۸ سوره احزاب''' پنجاه و هشتمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه [[ایذاء]] [[مؤمنان]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] پس از تأکید بر آزار [[خداوند]] و [[پیامبر اسلام|پیامبرش]] در آیات گذشته، در این آیه نسبت به ایذاء مؤمنان اشاره دارد و چنین میگوید: «و آنها که مردان و زنان با [[ایمان]] را به خاطر کاری که انجام ندادهاند [[آزار]] میدهند؛ متحمل [[بهتان]] و [[گناه]] آشکاری شدهاند.» به گزارش مکارم، تعبیر «بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا» اشاره به این مطلب است که آنها مرتکب گناهی نشدهاند که موجب ایذاء و آزار باشد. لذا از اینجا مشخص میشود که هر گاه گناهی از آنان سر زند که مستوجب [[حد]] و [[قصاص]] و [[تعزیر]] باشد؛ اجرای این امور در [[حق]] آنها اشکالی ندارد و همچنین [[امر به معروف و نهی از منکر]] مشمول این سخنان نیست. به گفته او، مقدم داشتن «بهتان» بر «اثم مبین» به خاطر اهمیت آنست. چرا که بهتان از بزرگترین ایذاءها محسوب میشود و زخم حاصل از آن حتی از جراحات و زخمهای نیزه و خنجر سختتر است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۲۳-۴۲۴|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۵۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۸ سوره احزاب پنجاه و هشتمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. موضوع آیه ایذاء مؤمنان است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِينًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و کسانیکه مردان و زنان مؤمن را بدون اینکه گناهی مرتکب شده باشند میآزارند به راستی که (بار) بهتان و گناهی آشکار بر دوش کشیدهاند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و کسانی که مردان و زنان مؤمن را، بدون آنکه مرتکب عملی [ناروا] شده باشند، آزار میرسانند، زیر بار بهتان و گناهی آشکار رفتهاند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن پس از تأکید بر آزار خداوند و پیامبرش در آیات گذشته، در این آیه نسبت به ایذاء مؤمنان اشاره دارد و چنین میگوید: «و آنها که مردان و زنان با ایمان را به خاطر کاری که انجام ندادهاند آزار میدهند؛ متحمل بهتان و گناه آشکاری شدهاند.» به گزارش مکارم، تعبیر «بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا» اشاره به این مطلب است که آنها مرتکب گناهی نشدهاند که موجب ایذاء و آزار باشد. لذا از اینجا مشخص میشود که هر گاه گناهی از آنان سر زند که مستوجب حد و قصاص و تعزیر باشد؛ اجرای این امور در حق آنها اشکالی ندارد و همچنین امر به معروف و نهی از منکر مشمول این سخنان نیست. به گفته او، مقدم داشتن «بهتان» بر «اثم مبین» به خاطر اهمیت آنست. چرا که بهتان از بزرگترین ایذاءها محسوب میشود و زخم حاصل از آن حتی از جراحات و زخمهای نیزه و خنجر سختتر است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۸۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۹۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۴۲۳-۴۲۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
