آیه ۶ سوره رعد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶ سوره رعد''' ششمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. | '''آیه ۶ سوره رعد''' ششمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به سخنان [[مشرکان]] مبنی بر نزول [[عذاب]] به جای درخواست [[رحمت]] از [[خداوند]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه سخنان غیر منطقی مشرکان را چنین بازگو کرده است: «آنها پیش از [[حسنه]] (و رحمت) از تو تقاضای تعجیل [[سیئه]] (و عذاب) میکنند با اینکه قبل از آنها بلاهای عبرتانگیز نازل شده و [[پروردگار]] تو نسبت به مردم با اینکه [[ظلم]] میکنند؛ دارای [[مغفرت]] است و هم پروردگارت عذاب شدید دارد.» به گزارش مکارم، این آیه به دو صفت از صفات الهی اشاره دارد که یکی به جنبه رحمت او و دیگری به جنبه [[عقاب]] و خشم او مربوط است. به اعتقاد مکارم، دستیابی و بهرهمندی انسان نسبت به آثار این صفات به زمینههای وجودی خود انسان بستگی دارد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۵-۱۲۶|ج=۱۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶ سوره رعد ششمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به سخنان مشرکان مبنی بر نزول عذاب به جای درخواست رحمت از خداوند اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلَاتُ ۗ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلْمِهِمْ ۖ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ الْعِقَابِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و پيش از خوبي، بدي و عذاب را با شتاب از تو ميخواهند، حال اينکه پيش از ايشان کيفرها (بر بيباوران) رفته است و پروردگارت نسبت به مردم - با وجود ستمهايي که ميکنند - آمرزنده است و پروردگارت سخت کيفر ميباشد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از تو به [شدت و] شتاب بدی [عذاب] را پیش از نیکی [آمرزش] میطلبند، و حال آنکه پیش از آنها [رسم] عقوبتها [ی الهی] برقرار بوده است، و بیگمان پروردگارت بر مردمان با وجود ستمشان آمرزنده است، و بیگمان پروردگارت سخت کیفر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه سخنان غیر منطقی مشرکان را چنین بازگو کرده است: «آنها پیش از حسنه (و رحمت) از تو تقاضای تعجیل سیئه (و عذاب) میکنند با اینکه قبل از آنها بلاهای عبرتانگیز نازل شده و پروردگار تو نسبت به مردم با اینکه ظلم میکنند؛ دارای مغفرت است و هم پروردگارت عذاب شدید دارد.» به گزارش مکارم، این آیه به دو صفت از صفات الهی اشاره دارد که یکی به جنبه رحمت او و دیگری به جنبه عقاب و خشم او مربوط است. به اعتقاد مکارم، دستیابی و بهرهمندی انسان نسبت به آثار این صفات به زمینههای وجودی خود انسان بستگی دارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۴۰۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۲۵-۱۲۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
