آیه ۷۶ سوره اسراء: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۶ سوره اسراء''' هفتاد و ششمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۶ سوره اسراء''' هفتاد و ششمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه تصمیم [[تبعید]] کردن [[پیامبر اسلام]] توسط [[مشرک|مشرکان]] [[مکه]] بیان شده که [[خداوند]] آن را خنثی میکند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا از خنثی شدن توطئه و تصمیم مشرکان مبنی بر تبعید کردن پیامبر به جایی بسیار دور سخن گفته است و سپس به [[مشرکان]] هشدار میدهد که اگر آنها این کار را میکردند یا اگر بخواهند بار دیگر این کار را بکنند، بدانند که عمرشان اندک خواهد بود و به زودی هلاک خواهند گردید. مکارم در ادامه مینویسد: «با توجه به اینکه «یستفزونک» (از ماده استفزاز) است که گاهی به معنی ریشهکن کردن آمده و گاه به معنی تحریک نمودن توأم با سرعت و مهارت، معلوم میشود که مشرکان، توطئه حساب شدهای چیده بودند که محیط را آن چنان غیر قابل تحمل برای پیغمبر کنند یا توده عوام را چنان بر ضدش بشورانند که به راحتی بتوانند او را از مکه اخراج نمایند؛ ولی آنها نمیدانستند که از قدرت آنها بالاتر قدرت خداوند بزرگی است که آنان در برابر ارادهاش بسیار ضعیف و ناتوانند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۱۷-۲۱۸|ج=۱۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۷۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۶ سوره اسراء هفتاد و ششمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه تصمیم تبعید کردن پیامبر اسلام توسط مشرکان مکه بیان شده که خداوند آن را خنثی میکند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ كَادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْهَا ۖ وَإِذًا لَا يَلْبَثُونَ خِلَافَكَ إِلَّا قَلِيلًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به راستي نزديک بود که تو را از آن سرزمين بلغزانند تا تو را از آن بيرون کنند دراين صورت بعد از تو جز مدت کوتاهي نميماندند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و نیز بسا نزدیک بود تو را از این سرزمین به فریب و فتنه به جای دیگر بکشانند، تا تو را از آنجا آواره کنند، و آنگاه پس از تو جز اندکی نمیپاییدند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا از خنثی شدن توطئه و تصمیم مشرکان مبنی بر تبعید کردن پیامبر به جایی بسیار دور سخن گفته است و سپس به مشرکان هشدار میدهد که اگر آنها این کار را میکردند یا اگر بخواهند بار دیگر این کار را بکنند، بدانند که عمرشان اندک خواهد بود و به زودی هلاک خواهند گردید. مکارم در ادامه مینویسد: «با توجه به اینکه «یستفزونک» (از ماده استفزاز) است که گاهی به معنی ریشهکن کردن آمده و گاه به معنی تحریک نمودن توأم با سرعت و مهارت، معلوم میشود که مشرکان، توطئه حساب شدهای چیده بودند که محیط را آن چنان غیر قابل تحمل برای پیغمبر کنند یا توده عوام را چنان بر ضدش بشورانند که به راحتی بتوانند او را از مکه اخراج نمایند؛ ولی آنها نمیدانستند که از قدرت آنها بالاتر قدرت خداوند بزرگی است که آنان در برابر ارادهاش بسیار ضعیف و ناتوانند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۱: ۳۸۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۲۳۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۹۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۹۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۲۱۷-۲۱۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
