آیه ۹۴ سوره اسراء: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۹۴ سوره اسراء''' نود و چهارمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۹۴ سوره اسراء''' نود و چهارمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به بهانه مشترک و همگانی [[مشرکان]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه موردبحث، بهانه مشرکان درباره [[ایمان]] نیاوردن آنان به [[پیامبر اسلام]]، بشر و انسان بودن او مطرح شده است. به گزارش مکارم، این مطلب سخن همه اقوام گذشته نیز بوده و در آیات دیگر [[قرآن]] هم نمونههایی از آن بیان شده است. مانند [[آیه ۲۴ سوره مؤمنون|آیات ۲۴]] ، [[آیه ۳۳ سوره مؤمنون|۳۳]] و [[آیه ۳۴ سوره مؤمنون|۳۴ سوره مؤمنون]]، [[آیه ۷ سوره فرقان]].<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۸۹-۲۹۰|ج=۱۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۹۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹۴ سوره اسراء نود و چهارمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به بهانه مشترک و همگانی مشرکان اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و مردم را بازنداشت از آنکه ايمان آورند آنگاه که هدايت بهسوی آنان آمد مگر آنکه گفتند: آيا خداوند انساني را که به عنوان پيامبر فرستاده است؟!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و مردمان را به هنگامی که هدایت به سویشان آمد، چیزی از ایمان آوردن باز نداشت مگر اینکه گفتند آیا خداوند بشری را به پیامبری فرستاده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه موردبحث، بهانه مشرکان درباره ایمان نیاوردن آنان به پیامبر اسلام، بشر و انسان بودن او مطرح شده است. به گزارش مکارم، این مطلب سخن همه اقوام گذشته نیز بوده و در آیات دیگر قرآن هم نمونههایی از آن بیان شده است. مانند آیات ۲۴ ، ۳۳ و ۳۴ سوره مؤمنون، آیه ۷ سوره فرقان.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۱: ۴۱۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۲۴۷.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۹۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۹۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۲۸۹-۲۹۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
