آیه ۳۶ سوره سبأ
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۳۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۶ سوره سبأ سی و ششمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه حکمت وسعت و تنگی در رزق و روزی انسانها بیان شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: بیگمان پروردگارم روزی را برای هرکس که خود بخواهد فراخ یا تنگ میگرداند، ولی بیشتر مردم نمیدانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو بیگمان پروردگار من روزی را برای هر کس که بخواهد گشاده یا تنگ میدارد، ولی بیشترینه مردم نمیدانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن خطاب به پیامبر اسلام در جواب گروه «مترفین» که خود را به دلیل ثروتشان عزیز کردههای خدا میدانستند، چنین میگوید: «بگو: پروردگار من روزی را برای هر کس بخواهد وسیع یا تنگ میکند، ولی اکثر مردم نمیدانند.» به گزارش مکارم، براساس متن آیه وسعت رزق و تنگی آن طبق مصالحی است که خداوند برای زندگی انسانها مقدر کرده و ربطی به قدر و مقام افراد در نزد خداوند ندارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۰۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۱۰۷-۱۰۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
