آیه ۴۳ سوره سبأ
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۳ سوره سبأ چهل و سومین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه سه اتهامی را که کافران و مشرکان به پیامبر اسلام میزدند، مطرح کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى ۚ وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هنگامیکه آیههای روشن ما بر آنان خوانده شود، میگویند: این (شخص) جز مردی نیست که میخواهد شما را از آنچه پدرانتان میپرستیدهاند بازدارد و میگویند: این جز دروغ بزرگی نیست که به خدا نسبت داده شده است و کافران (درباره) حق چون به آنان برسد، میگویند: این جادویی آشکار بیش نیست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون آیات روشنگر ما بر آنان خوانده شود، گویند این جز مردی نیست که میخواهد شما را از آنچه پدرانتان میپرستیدند بازدارد، و گویند این جز بهتانی برساخته نیست، و کافران درباره حق -چون فراز آیدشانگویند این جز جادویی آشکار نیست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا عکسالعمل کافران در برابر شنیدن آیات الهی را چنین ترسیم کرده و گفتار آنان را بازگو نموده است: «هنگامی که آیات روشنگر ما بر آنها خوانده شود میگویند او فقط مردی است که میخواهد شما را از آنچه پدرانتان پرستش میکردند بازدارد و میگویند: این جز دروغ بزرگی که (به خدا) بسته شده چیز دیگری نیست و کافران هنگامی که حق به سراغشان آمد گفتند: این فقط یک سحر آشکار است!» به گزارش مکارم، براساس متن آیه، کافران در جمله نخست بر اساس تعصبی که داشتند، پیامبر را بازدارنده مردم از آیین و رسوم پیشنیان خود میخواندند و در گفتار دوم پیامبر را دروغگو و افترا زننده به خدا معرفی میکردند و در بخش پایانی آیه نیز تهمت سحر و جادو را به پیامبر اسلام مطرح میکردند که قرآن تمام این گفتارها و رفتارها را مورد سرزنش و نکوهش قرار داده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۱۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۱۲۸-۱۳۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.