|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۷ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۷ سوره ص''' هفدهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۷ سوره ص''' هفدهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد به بیان سرگذشت [[داوود]] از [[پیامبران]] [[خداوند]] پرداخته شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه موردبحث ابتدا [[پیامبر اسلام]] سفارش به [[صبر]] شده و سپس به داوود از پیامبران الهی اشاره میکند و چنین میآورد: «در برابر آنچه آنها میگویند [[صبر|شکیبا]] باش و به خاطر بیاور بنده ما را داوود صاحب قدرت بود و بسیار [[توبه|توبهکار]].» به گفته مکارم، «اید» هم به معنی «قدرت» آمده و هم به معنای «[[نعمت]]». به تعبیر قرآن داوود دارای هر دوی این موهبت الهی بود؛ هم نیروی جسمانی فراوانی داشت و هم از نظر قدرت معنوی و نیروی [[عبادت]] بسیار قوی و محکم بود. چنانکه بسیاری از شب را بیدار بود و به عبادت خدا مشغول میشد و نیمی از روزهای سال را در حالت [[روزه]] بهسر میبرد. از نظر نعمتها؛ نیز [[خداوند]] انواع نعمتهای ظاهری و باطنی به او عطا کرده بود. «اواب» (از ماده اوب) به معنىی بازگشت اختیاری به سوی چیزی است و از آنجا که «اواب» [[صیغه مبالغه]] میباشد، اشاره به این است که او بسیار به سوی پروردگارش بازگشت میکرد و از کوچکترین [[غفلت]] و [[ترک اولی]] توبه مینمود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۳۷-۲۳۸|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره ص]]، سی و هشتمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، سی و هشتمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره قمر]] و پیش از [[سوره اعراف]] نازل شد. این سوره را [[سوره مکی|مکی]] دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند. [[آیه ۲۴ سوره ص|آیه ۲۴ این سوره]] سجده مستحب دارد.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۹۶۰|ف=سوره ص}}</ref> | به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره ص]]، سی و هشتمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، سی و هشتمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره قمر]] و پیش از [[سوره اعراف]] نازل شد. این سوره را [[سوره مکی|مکی]] دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند. [[آیه ۲۴ سوره ص|آیه ۲۴ این سوره]] سجده مستحب دارد.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۹۶۰|ف=سوره ص}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
نسخهٔ کنونی تا ۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷ سوره ص هفدهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد به بیان سرگذشت داوود از پیامبران خداوند پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
اصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«در برابر چیزهایی که میگویند شکیبا باش و بندة ما داودِ توانمند را یاد کن، واقعاً او بسی توبهکار بود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بر آنچه میگویند شکیبایی کن، و از بنده ما داوود یاد کن که هم توانمند بود و هم توبه کار»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه موردبحث ابتدا پیامبر اسلام سفارش به صبر شده و سپس به داوود از پیامبران الهی اشاره میکند و چنین میآورد: «در برابر آنچه آنها میگویند شکیبا باش و به خاطر بیاور بنده ما را داوود صاحب قدرت بود و بسیار توبهکار.» به گفته مکارم، «اید» هم به معنی «قدرت» آمده و هم به معنای «نعمت». به تعبیر قرآن داوود دارای هر دوی این موهبت الهی بود؛ هم نیروی جسمانی فراوانی داشت و هم از نظر قدرت معنوی و نیروی عبادت بسیار قوی و محکم بود. چنانکه بسیاری از شب را بیدار بود و به عبادت خدا مشغول میشد و نیمی از روزهای سال را در حالت روزه بهسر میبرد. از نظر نعمتها؛ نیز خداوند انواع نعمتهای ظاهری و باطنی به او عطا کرده بود. «اواب» (از ماده اوب) به معنىی بازگشت اختیاری به سوی چیزی است و از آنجا که «اواب» صیغه مبالغه میباشد، اشاره به این است که او بسیار به سوی پروردگارش بازگشت میکرد و از کوچکترین غفلت و ترک اولی توبه مینمود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۷۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۲۸۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۲۳۷-۲۳۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
