آیه ۲۶ سوره رعد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۶ سوره رعد''' بیست و ششمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. | '''آیه ۲۶ سوره رعد''' بیست و ششمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. موضوع آیه [[روزی]] و تقسیم آن به دست [[خدا]] میباشد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه بر روزی بندگان و تقسیم آن به دست خداوند تأکید شده و چنین آمده است: «خدا روزی را برای هر کس بخواهد (و شایسته بداند) وسیع و برای هر کس بخواهد (و مستحق ببیند) تنگ قرار میدهد ولی آنها به زندگی دنیا شاد (و خوشحال) شدند در حالی که زندگی دنیا در برابر [[آخرت]] متاع ناچیزی است.» به گزارش مکارم، [[قرآن]] در آیه موردبحث، روزی بندگان و زیادی و کمی آن را به خداوند و به دست او نسبت داده و روزی دنیا را در برابر آخرت بسیار ناچیز و متاعی زودگذر و موقتی دانسته است. لذا ذکر «متاع» به صورت [[نکره]] در اینجا برای اشاره به ناچیز بودن آن بوده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۹۹-۲۰۰|ج=۱۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۲۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۶ سوره رعد بیست و ششمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. موضوع آیه روزی و تقسیم آن به دست خدا میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ وَفَرِحُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتَاعٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خداوند روزي را براي هرکس که بخواهد فراغ و فراوان ميگرداند و آن را براي هرکس که بخواهد تنگ و کم قرار ميدهد و آنها به زندگي دنيا شاد و خشنودند درحاليکه زندگي دنيا در برابر آخرت کالاي ناچيزي بيش نيست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«خداوند روزی [خویش] را بر هرکس که بخواهد گشایش میدهد یا تنگ و فروبسته میدارد، و [بعضی] به زندگانی دنیا سرمست شدهاند، و زندگانی دنیا در جنب آخرت، جز بهرهای ناچیز نیست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه بر روزی بندگان و تقسیم آن به دست خداوند تأکید شده و چنین آمده است: «خدا روزی را برای هر کس بخواهد (و شایسته بداند) وسیع و برای هر کس بخواهد (و مستحق ببیند) تنگ قرار میدهد ولی آنها به زندگی دنیا شاد (و خوشحال) شدند در حالی که زندگی دنیا در برابر آخرت متاع ناچیزی است.» به گزارش مکارم، قرآن در آیه موردبحث، روزی بندگان و زیادی و کمی آن را به خداوند و به دست او نسبت داده و روزی دنیا را در برابر آخرت بسیار ناچیز و متاعی زودگذر و موقتی دانسته است. لذا ذکر «متاع» به صورت نکره در اینجا برای اشاره به ناچیز بودن آن بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۳۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۴۵۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۹۹-۲۰۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
