آیه ۱۹ سوره سبأ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۹ سوره سبأ''' نوزدهمین [[آیه]] از سی و چهارمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۹ سوره سبأ''' نوزدهمین [[آیه]] از سی و چهارمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه درخواستهای عجیب [[قوم سبأ]] از [[خداوند]] و سرانجام آنان آمده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در ادامه بیان داستان قوم سبأ چنین میگوید: «ولی (این ناسپاس مردم) گفتند: [[پروردگار|پروردگارا]]! میان سفرهای ما دوری بیفکن (تا بینوایان نتوانند دوش به دوش اغنیا سفر کنند و به این طریق) آنها به خویشتن ستم کردند و ما آنها را اخبار و داستانی (برای دیگران) قرار دادیم و جمعیتشان را متلاشی ساختیم، در این ماجرا آیات و نشانههای [[عبرت|عبرتی]] است برای هر [[صبر|صابر]] [[شکر|شکرگزار]].» به گزارش مکارم، قوم سبأ به جای اینکه شکرگزار نعمتهای الهی باشند از او درخواست عجیبی داشتند. درخواست آنان این بود که خدایا میان سفرهای ما دوری بیفکن تا [[فقر|فقرا]] نتوانند همراه با [[ثروت|ثروتمندان]] ما سفر کنند. لذا [[خداوند]] نیز به خاطر ناسپاسی ایشان، این گروه از مردم را درس عبرتی برای سایر [[امت|امتها]] قرار داد و با سیلاب ویرانگری که بر آنان فرستاد سرزمین پر نعمتشان را به سرزمینی بدون محصول مناسب و گرم و خشک تبدیل کرد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۶۴-۶۷|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۱۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۹ سوره سبأ نوزدهمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه درخواستهای عجیب قوم سبأ از خداوند و سرانجام آنان آمده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَقَالُوا رَبَّنَا بَاعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَاهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اما ایشان گفتند: پروردگارا! فاصلهای سفرهای ما را زیاد بفرما، و بر خود ستم کردند پس آنانرا سخنانی (بر سر زبانها) نمودیم و آنانرا سخت متلاشی ساختیم، بیگمان در این برای هر شکیبای سپاسگزاری (درس) عبرتی است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پس گفتند پروردگارا بین سفرهای ما فاصله انداز، و بدینسان بر خویشتن ستم کردند، آنگاه همچون افسانهشان گرداندیم و پاره و پراکندهشان ساختیم، بیگمان در این برای هر شکیبای شاکری مایههای عبرت است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در ادامه بیان داستان قوم سبأ چنین میگوید: «ولی (این ناسپاس مردم) گفتند: پروردگارا! میان سفرهای ما دوری بیفکن (تا بینوایان نتوانند دوش به دوش اغنیا سفر کنند و به این طریق) آنها به خویشتن ستم کردند و ما آنها را اخبار و داستانی (برای دیگران) قرار دادیم و جمعیتشان را متلاشی ساختیم، در این ماجرا آیات و نشانههای عبرتی است برای هر صابر شکرگزار.» به گزارش مکارم، قوم سبأ به جای اینکه شکرگزار نعمتهای الهی باشند از او درخواست عجیبی داشتند. درخواست آنان این بود که خدایا میان سفرهای ما دوری بیفکن تا فقرا نتوانند همراه با ثروتمندان ما سفر کنند. لذا خداوند نیز به خاطر ناسپاسی ایشان، این گروه از مردم را درس عبرتی برای سایر امتها قرار داد و با سیلاب ویرانگری که بر آنان فرستاد سرزمین پر نعمتشان را به سرزمینی بدون محصول مناسب و گرم و خشک تبدیل کرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۰۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۴۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۶۴-۶۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
