آیه ۴۴ سوره سبأ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۴ سوره سبأ''' چهل و چهارمین [[آیه]] از سی و چهارمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۴ سوره سبأ''' چهل و چهارمین [[آیه]] از سی و چهارمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در ادامه آیه قبل و در این آیه، [[قرآن]] [[باور|عقاید]] و سخنان [[باطل]] [[مشرکان]] درباره [[پیامبر اسلام]] را رد و ابطال کرده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن سخنان مشرکان را اینگونه رد میکند و میگوید: «ما (قبلا) چیزی از [[کتب آسمانی]] را به آنها ندادهایم که آن را بخوانند (و به اتکای آن سخنان تو را [[تکذیب]] کنند) و قبل از تو هیچ [[پیامبری]] (نیز) برای آنها نفرستادیم.» به گزارش مکارم، نکته مهم این آیه آنست که ادعاهایی که در آیه قبل بیان شد، تنها از کسی قابل طرح است که قبلاً پیامبری به سراغ او آمده و [[کتاب آسمانی]] برای او آورده و محتوای دعوت تازه را با آن مخالف میبیند و به تکذیب برمیخیزد، اما کسی که تنها به اتکای فکر خود و بدون هیچگونه [[وحی]] آسمانی و با نداشتن بهرهای از علم، اینگونه خرافاتی را به هم بافته و نسبت دروغ و سحر و جادو به پیامبر خدا میدهد، [[حق]] ندارد چنین [[قضاوت]] کند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۳۱|ج=۱۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۴۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۴ سوره سبأ چهل و چهارمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در ادامه آیه قبل و در این آیه، قرآن عقاید و سخنان باطل مشرکان درباره پیامبر اسلام را رد و ابطال کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَا آتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا ۖ وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و ما هیچ کتابی برای ایشان نفرستادهایم که آنرا بخوانند، و پیش از تو بهسوی آنان هیچ هشدار دهندهای نفرستادیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به آنان کتابهایی [آسمانی] نداده بودیم، که آنها را بخوانند و بیاموزند، و پیش از تو به سوی آنان [پیامبر] هشداردهندهای نفرستادهایم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن سخنان مشرکان را اینگونه رد میکند و میگوید: «ما (قبلا) چیزی از کتب آسمانی را به آنها ندادهایم که آن را بخوانند (و به اتکای آن سخنان تو را تکذیب کنند) و قبل از تو هیچ پیامبری (نیز) برای آنها نفرستادیم.» به گزارش مکارم، نکته مهم این آیه آنست که ادعاهایی که در آیه قبل بیان شد، تنها از کسی قابل طرح است که قبلاً پیامبری به سراغ او آمده و کتاب آسمانی برای او آورده و محتوای دعوت تازه را با آن مخالف میبیند و به تکذیب برمیخیزد، اما کسی که تنها به اتکای فکر خود و بدون هیچگونه وحی آسمانی و با نداشتن بهرهای از علم، اینگونه خرافاتی را به هم بافته و نسبت دروغ و سحر و جادو به پیامبر خدا میدهد، حق ندارد چنین قضاوت کند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۱۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۱۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
