آیه ۳۴ سوره سبأ
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره سبأ سی و چهارمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به گروه «مترفین» به عنوان نخستین مخالفان پیامبران الهی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و در هیچ شهری هشدار دهندهای نفرستادیم مگر آنکه سران و متنعّان آنجا گفتند: ما بدانچه آوردهاید باور نداریم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و هیچ هشداردهندهای به هیچ شهری نفرستادیم مگر آنکه نازپروردگان آن گفتند ما رسالت شما را منکریم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از «مترفین» به عنوان نخستین گروه دشمنان و مخالفان پیامبران نام برده است و چنین میگوید: «ما در هیچ شهر و دیاری پیامبری انذار کننده نفرستادیم مگر اینکه مترفین آنها گفتند: ما به آنچه شما فرستاده شدهاید کافر هستیم!» به گزارش مکارم، «نذير» به معنى بيم دهنده، اشاره به پيامبران الهى است كه مردم را از عذاب الهى در برابر كجروىها و بيدادگرىها و گناه و فساد بيم مىدادند و «مترفوها» (جمع مترف، از ماده ترف) به معنى تنعم است و «مترف» به كسى مىگويند كه فزونى نعمت و زندگى مرفه او را مست و مغرور و غافل کرده است. «مترفین» در آیات ۲۳ زخرف، ۱۱۶ سوره هود، و ۳۳ سوره مؤمنون نیز به همین معنی آمده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۰۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۱۰۵-۱۰۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
