بدون تصویر

آیه ۱۳ سوره اعراف: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۱۳ سوره اعراف''' سیزدهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۱۳ سوره اعراف''' سیزدهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به اخراج [[ابلیس]] از مقام و موقعیتی که داشت توسط [[خداوند]] اشاره شده که به دنبال تمرد او از [[سجده ملائکه بر آدم|سجده بر آدم]] صورت گرفت.  


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در این آیه به تنبیه و مجازات ابلیس توسط خداوند اشاره دارد و می‌گوید: «{خداوند} گفت: از این مقام و مرتبه، فرود آی. تو حق نداری در این مقام و مرتبه، راه تکبر، پیش گیری. بیرون رو که از افراد پست و ذلیل هستی.» به گزارش مکارم، از آنجا که امتناع [[شیطان]] از سجده کردن برای [[آدم]] یک امتناع ساده نبود و مخالفتش سر از [[کفر]] و انکار علم و حکمت خدا سر درآورد، به همین جهت تمام موقعیت‌هایی را که در درگاه الهی داشت، از دست داد و او را از صف [[فرشتگان]] بیرون کرد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۰۵-۱۰۷|ج=۶}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۶

آیه ۱۳ سوره اعراف
مشخصات قرآنی
نام سورهاعراف
تعداد آیات سوره۲۰۶
شماره آیه۱۳
شماره جزء۸
شماره حزب۳۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۳ سوره اعراف سیزدهمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به اخراج ابلیس از مقام و موقعیتی که داشت توسط خداوند اشاره شده که به دنبال تمرد او از سجده بر آدم صورت گرفت.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ آیهٔ ۱۳ از سورهٔ ۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«(خدا) فرمود: از بهشت فرو بیا، برای تو درست نیست که در آن تکبر کنی، پس بیرون برو، هماتا تو از مزره ذلیلان و خوارشدگان هستی»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«فرمود پس از آنجا [بهشت یا آسمان‌] پایین رو که تو را نرسد که در آن بزرگی بفروشی، بیرون شو که تو خرد و خواری‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به تنبیه و مجازات ابلیس توسط خداوند اشاره دارد و می‌گوید: «{خداوند} گفت: از این مقام و مرتبه، فرود آی. تو حق نداری در این مقام و مرتبه، راه تکبر، پیش گیری. بیرون رو که از افراد پست و ذلیل هستی.» به گزارش مکارم، از آنجا که امتناع شیطان از سجده کردن برای آدم یک امتناع ساده نبود و مخالفتش سر از کفر و انکار علم و حکمت خدا سر درآورد، به همین جهت تمام موقعیت‌هایی را که در درگاه الهی داشت، از دست داد و او را از صف فرشتگان بیرون کرد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. این سوره، بزرگ‌ترین سوره مکی است.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.