آیه ۵۴ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۴ سوره اعراف''' پنجاه و چهارمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۴ سوره اعراف''' پنجاه و چهارمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به خلقت آسمانها و زمین، حرکت شب و روز و گردش خورشید و ماه و ستارگان در پی هم اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در شرح [[آیات آفاقی]] و معرفی [[خداوند]] چنین میگوید: «[[معبود]] و [[پروردگار]] شما آن کس است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید. خداوند پس از آفرینش آسمان و زمین، زمام رهبری آنها را بدست گرفت. او است که شب را همچون پوششی بر روز میافکند و شب با سرعت به دنبال روز در حرکت است. او است که خورشید و ماه و ستارگان را آفریده است، در حالی که همه سر بر فرمان او هستند. آگاه باشید آفرینش و اداره امور جهان هستی تنها به دست او است. [[برکت|پربرکت]] است خداوندی که پروردگار عالمیان است.» به گفته مکارم، در این آیه به نقش [[توحید در خالقیت|خالقیت]] و [[ربوبیت]] و تسلط خداوند در عالم هستی اشاره شده و سپس از حرکت شب و روز از پی هم و گردش خورشید و ماه و ستارگان به عنوان نشانهها و آیات دال بر وجود [[خداوند یکتا]] سخن به میان آمده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۹۹-۲۰۸|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۵۴ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۴ سوره اعراف پنجاه و چهارمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به خلقت آسمانها و زمین، حرکت شب و روز و گردش خورشید و ماه و ستارگان در پی هم اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«همانا پروردگار شما خدایی است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید سپس به عرش بلند و مرتفع گردید، روز را با شب میپوشاند و شب، شتابان به دنبال روز در حرکت است، و خورشید و ماه و ستارگان را که به فرمان او مسخّر شدهاند (پدید آورد) آگاه باشید که آفریدن و فرمان دادن از آن اوست، بزرگوار و پاک و دارای خیرات فراوان است خداوندی که پروردگار جهانیان است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«همانا پروردگار شما کسی است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید، سپس [ملکوتش کامل شد و] بر عرش استیلاء یافت، شب را به روز [و روز را به شب] -که آن را شتابان میجویدمیپوشاند، و خورشید و ماه و ستارگان را [آفرید] که رام شده فرمان اویند، بدانید که خلق و امر او راست، بزرگا خداوندا که پروردگار جهانیان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در شرح آیات آفاقی و معرفی خداوند چنین میگوید: «معبود و پروردگار شما آن کس است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید. خداوند پس از آفرینش آسمان و زمین، زمام رهبری آنها را بدست گرفت. او است که شب را همچون پوششی بر روز میافکند و شب با سرعت به دنبال روز در حرکت است. او است که خورشید و ماه و ستارگان را آفریده است، در حالی که همه سر بر فرمان او هستند. آگاه باشید آفرینش و اداره امور جهان هستی تنها به دست او است. پربرکت است خداوندی که پروردگار عالمیان است.» به گفته مکارم، در این آیه به نقش خالقیت و ربوبیت و تسلط خداوند در عالم هستی اشاره شده و سپس از حرکت شب و روز از پی هم و گردش خورشید و ماه و ستارگان به عنوان نشانهها و آیات دال بر وجود خداوند یکتا سخن به میان آمده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۵۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۱۸۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۹۹-۲۰۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
