آیه ۱۷۸ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۷۸ سوره اعراف''' صد و هفتاد و هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۷۸ سوره اعراف''' صد و هفتاد و هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به [[توفیق]] و [[هدایت]] الهی برای کسانی که طالب هدایتند و [[ضلالت]] برای گروهی که آیات الهی را [[تکذیب]] کنند؛ پرداخته است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه از هدایت و توفیق الهی در حق کسانی دانسته که خود طالب هدایتند و ضلالت را برای کسی میداند که به خاطر اعمالشان گمراه شده است. در متن آیه چنین آمده است: «آن کس را که خدا هدایت کند هدایت یافته (واقعی) او است و آنها را که [به خاطر اعمالشان] گمراه سازد زیانکاران [واقعی] آنهایند.» به گزارش مکارم، هدایت و اضلال هرگز جنبه [[اجبار|جبری]] ندارد و منظور از آیه، فراهم ساختن زمینههای هدایت یا بازگرفتن این زمینهها به خاطر اعمال نیک یا بدی است که انسان قبلا انجام داده است و در هر حال تصمیم نهایی با خود انسان است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۷-۱۸|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۷۸ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷۸ سوره اعراف صد و هفتاد و هشتمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به توفیق و هدایت الهی برای کسانی که طالب هدایتند و ضلالت برای گروهی که آیات الهی را تکذیب کنند؛ پرداخته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي ۖ وَمَنْ يُضْلِلْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خدا هرکس را که هدایت کند او را راه یافته است، و هرکس را که گمراه سازد پس بیگمان ایشان زیانکارانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«کسی که خداوند هدایتش کند رهیافته است، و کسانی که او بیراه گذاردشان، آنانند که زیانکارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از هدایت و توفیق الهی در حق کسانی دانسته که خود طالب هدایتند و ضلالت را برای کسی میداند که به خاطر اعمالشان گمراه شده است. در متن آیه چنین آمده است: «آن کس را که خدا هدایت کند هدایت یافته (واقعی) او است و آنها را که [به خاطر اعمالشان] گمراه سازد زیانکاران [واقعی] آنهایند.» به گزارش مکارم، هدایت و اضلال هرگز جنبه جبری ندارد و منظور از آیه، فراهم ساختن زمینههای هدایت یا بازگرفتن این زمینهها به خاطر اعمال نیک یا بدی است که انسان قبلا انجام داده است و در هر حال تصمیم نهایی با خود انسان است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۰۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۳۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۱۷-۱۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
