آیه ۲۰۳ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۰۳ سوره اعراف''' دویست و سومین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۰۳ سوره اعراف''' دویست و سومین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به سخنان [[مشرکان]] در برابر [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و توصیف [[قرآن]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه سخنان مشرکان نسبت به پیامبر را چنین بازگو نموده است: «و هنگامی که [در نزول [[وحی]] تأخیر افتد و] آیهای برای آنها نیاوری میگویند: چرا خودت [از پیش خود] آن را برنگزیدی. بگو من تنها پیروی از چیزی میکنم که بر من وحی میشود. این وسیله بینایی از طرف [[پروردگار|پروردگارتان]] و مایه [[هدایت]] و [[رحمت]] است برای جمعیتی که [[ایمان]] میآورند.» به گزارش مکارم، در این آیه، قرآن وسیله بینایی و [[بصیرت]] و مایه هدایت و رحمت برای [[مؤمنان]] وصف شده است. ضمن آنکه در این آیه بر این نکته تأکید میشود که همه سخنان و رفتار پیامبر از وحی آسمانی سرچشمه میگیرد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۶۸|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۲۰۳ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۰۳ سوره اعراف دویست و سومین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به سخنان مشرکان در برابر پیامبر و توصیف قرآن اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيَةٍ قَالُوا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ مِنْ رَبِّي ۚ هَٰذَا بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هرگاه برایشان آیه و نشانهای نیاوری، میگویند: چرا آن را برنمیگزینی؟ بگو: همانا من از آنچه از جانب پروردگارم به من وحی میشود پیروی میکنم، این (قرآن) بینش و هدایت و رحمت پروردگارتان است برای قومی که ایمان میآورند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون برای آنان آیهای نیاوری گویند چرا از خود برنمیسازی؟ بگو فقط از آنچه از سوی پروردگارم به من وحی میشود پیروی میکنم، این روشنگریهایی از سوی پروردگارتان و رهنمود و رحمتی برای اهل ایمان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه سخنان مشرکان نسبت به پیامبر را چنین بازگو نموده است: «و هنگامی که [در نزول وحی تأخیر افتد و] آیهای برای آنها نیاوری میگویند: چرا خودت [از پیش خود] آن را برنگزیدی. بگو من تنها پیروی از چیزی میکنم که بر من وحی میشود. این وسیله بینایی از طرف پروردگارتان و مایه هدایت و رحمت است برای جمعیتی که ایمان میآورند.» به گزارش مکارم، در این آیه، قرآن وسیله بینایی و بصیرت و مایه هدایت و رحمت برای مؤمنان وصف شده است. ضمن آنکه در این آیه بر این نکته تأکید میشود که همه سخنان و رفتار پیامبر از وحی آسمانی سرچشمه میگیرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۳۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۹۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۶۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
