آیه ۱۴۶ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۴۶ سوره اعراف''' صد و چهل و ششمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۴۶ سوره اعراف''' صد و چهل و ششمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به سرانجام [[متکبران]] و تکذیب کنندگان آیات الهی اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] عاقبت و سرانجام متکبران و تکذیب کنندگان آیات [[خداوند]] را چنین ترسیم کرده است: «به زودی کسانی را که در روی زمین به ناحق تکبر میورزند از ایمان به آیات خود منصرف میسازیم.[بطوری که] اگر هر آیه و نشانهای را ببینند؛ به آن ایمان نمیآورند و اگر راه [[هدایت]] را ببینند راه خود انتخاب نمیکنند و اگر طریق گمراهی را ببینند راهِ خود انتخاب میکنند. [همه اینها] به خاطر آن است که آیات ما را تکذیب کردند و از آن [[غفلت|غافل]] بودند.» به گزارش مکارم، در این آیه به این نکته تأکید شده؛ کسانی که [[لجاجت]] و سرکشی را به آخرین حد برسانند، از هرگونه [[توفیق]] و هدایت الهی محروم میشوند و این موضوع هرگز [[جبر و اختیار|جبر]] از جانب [[خدا]] نیست؛ بلکه اثر اعمال زشت خود آنان است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۶۶-۳۶۸|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۴۶ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴۶ سوره اعراف صد و چهل و ششمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به سرانجام متکبران و تکذیب کنندگان آیات الهی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«کسانی را که در زمین به ناحق تکبر میورزند از آیات خود باز میدارم، و چنانچه هر نوع معجزهای را ببیند به آن ایمان نمیآورند، و اگر راه هدایت را ببینند به آن ایمان نمیآورند، و اگر راه گمراهی را ببینند آن را در پیش میگیرند، این بدان سبب است که آنان آیات ما را تکذیب کردند و از آن غافل بودند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«کسانی را که به ناحق در این سرزمین تکبر میورزند از آیات خود باز میدارم و هر پدیدهای و نشانهای که ببینند به آن ایمان نمیآورند و اگر راه رستگاری را ببینند آن را در پیش نمیگیرند و اگر گمراهه را ببینند آن را در پیش میگیرند، این از آن است که آیات ما را دروغ انگاشتند و از آن غافل بودند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن عاقبت و سرانجام متکبران و تکذیب کنندگان آیات خداوند را چنین ترسیم کرده است: «به زودی کسانی را که در روی زمین به ناحق تکبر میورزند از ایمان به آیات خود منصرف میسازیم.[بطوری که] اگر هر آیه و نشانهای را ببینند؛ به آن ایمان نمیآورند و اگر راه هدایت را ببینند راه خود انتخاب نمیکنند و اگر طریق گمراهی را ببینند راهِ خود انتخاب میکنند. [همه اینها] به خاطر آن است که آیات ما را تکذیب کردند و از آن غافل بودند.» به گزارش مکارم، در این آیه به این نکته تأکید شده؛ کسانی که لجاجت و سرکشی را به آخرین حد برسانند، از هرگونه توفیق و هدایت الهی محروم میشوند و این موضوع هرگز جبر از جانب خدا نیست؛ بلکه اثر اعمال زشت خود آنان است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۳۶۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲۹۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۳۶۶-۳۶۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
