آیه ۲۹ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۹ سوره اعراف''' بیست و نهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۹ سوره اعراف''' بیست و نهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه شامل چند دستور و فرمان الهی است: امر به رعایت [[قسط]] و عدل، دستور به [[یکتاپرستی]] و مبارزه با [[شرک]] و [[بتپرستی]] و رعایت [[اخلاص (اخلاق)|اخلاص]] در [[عبادت]]. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به چندین دستور مهم الهی پرداخته و آنها را در خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین بیان میکند: «ای پیامبر به آنان بگو [[پروردگار]] من به [[عدالت]] دستور داده است. توجه قلب خویش را در هر عبادتی به او کنید و از ذات پاک او به سوی دیگر منحرف نشوید. او را بخوانید و [[دین]] و آئین خود را خالص و مخصوص او قرار دهید. همانگونه که شما را در آغاز آفرید، دگربار در [[قیامت]] باز میگردید.» مکارم در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه مینویسد: «عدالت مفهوم وسیعی دارد که همه اعمال نیک را در بر میگیرد، زیرا حقیقت عدالت آن است که هر چیز را در مورد خود به کار برند و به جای خود نهند. اما میان «عدالت» و «قسط» تفاوتی وجود دارد. «عدالت» به این گفته میشود که انسان [[حق]] هر کس را بپردازد، ولی «قسط» مفهومش آن است که حق کسی را به دیگری ندهد و به تعبیر دیگر «[[تبعیض]]» روا ندارد. اگرچه مفهوم وسیع این دو کلمه مخصوصا به هنگامی که جدا از یکدیگر استعمال میشوند؛ تقریبا مساوی است و به معنی رعایت اعتدال در همه چیز و همه کار و هر چیز را به جای خویش قرار دادن میباشد.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۴۳-۱۴۴|ج=۶}}</ref> | ||
ولى مفهوم وسيع اين دو كلمه مخصوصا به هنگامى كه جدا از يكديگر استعمال مىشوند تقريبا مساوى است و به معنى رعايت اعتدال در همه چيز و همه كار و هر چيز را به جاى خويش قرار دادن مىباشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۴۳-۱۴۴|ج=۶}}</ref> | |||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۵
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۲۹ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۹ سوره اعراف بیست و نهمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه شامل چند دستور و فرمان الهی است: امر به رعایت قسط و عدل، دستور به یکتاپرستی و مبارزه با شرک و بتپرستی و رعایت اخلاص در عبادت.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ ۖ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۚ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: پروردگارم به دادگری فرمان دادهاست، و (اینکه) در هر مسجدی رو به خدا کنید، و درحالیکه مخلصانه او را میپرستید وی را بخوانید همانطور که شما را در آغاز آفریده است باز میگردید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو پروردگارم به دادگری فرمان داده است، و در هر مسجدی روی دلتان را به سوی او بدارید، و او را -در حالی که دینتان را برای او پاک و پیراسته میداریدبخوانید، [و بدانید] همچنانکه شما را آفرید، [به سوی او] باز خواهید گشت»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به چندین دستور مهم الهی پرداخته و آنها را در خطاب به پیامبر اسلام چنین بیان میکند: «ای پیامبر به آنان بگو پروردگار من به عدالت دستور داده است. توجه قلب خویش را در هر عبادتی به او کنید و از ذات پاک او به سوی دیگر منحرف نشوید. او را بخوانید و دین و آئین خود را خالص و مخصوص او قرار دهید. همانگونه که شما را در آغاز آفرید، دگربار در قیامت باز میگردید.» مکارم در تفسیر آیه مینویسد: «عدالت مفهوم وسیعی دارد که همه اعمال نیک را در بر میگیرد، زیرا حقیقت عدالت آن است که هر چیز را در مورد خود به کار برند و به جای خود نهند. اما میان «عدالت» و «قسط» تفاوتی وجود دارد. «عدالت» به این گفته میشود که انسان حق هر کس را بپردازد، ولی «قسط» مفهومش آن است که حق کسی را به دیگری ندهد و به تعبیر دیگر «تبعیض» روا ندارد. اگرچه مفهوم وسیع این دو کلمه مخصوصا به هنگامی که جدا از یکدیگر استعمال میشوند؛ تقریبا مساوی است و به معنی رعایت اعتدال در همه چیز و همه کار و هر چیز را به جای خویش قرار دادن میباشد.»[۵]
ولى مفهوم وسيع اين دو كلمه مخصوصا به هنگامى كه جدا از يكديگر استعمال مىشوند تقريبا مساوى است و به معنى رعايت اعتدال در همه چيز و همه كار و هر چيز را به جاى خويش قرار دادن مىباشد.[۶]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۷]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۴۳-۱۴۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۴۳-۱۴۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
