|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۸۱ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۸۱ سوره اعراف''' صد و هشتاد و یکمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۸۱ سوره اعراف''' صد و هشتاد و یکمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به دو صفت از اصلیترین صفات [[بهشت|بهشتیان]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه [[هدایت]] به [[حق]] و اجرای [[عدالت]] بر پایه حق را از صفات ویژه بهشتیان اشاره شده است: «و از آنها که آفریدیم گروهی به حق هدایت میکنند و به حق اجرای عدالت مینمایند.» مکارم در تفسیر این آیه در معرفی این گروه از بهشتیان چندین [[روایات]] از منابع [[تسنن|اهل تسنن]] و [[شیعه]] را آورده است؛ از جمله در [[روایتی]] از [[علی بن ابیطالب]]، این گروه [[امت]] [[محمد]] معرفی شدهاند. همچنین از او روایتی نقل کرده است که در آن روایت از ۷۳ [[فرقه]] شدن امت محمد و یک فرقه نجات یافته نام برده است که در وصف آنان به این آیه استناد کرده است. سپس مکارم در ادامه مینویسد: «در [[حدیث]] دیگری از منابع اهل تسنن آمده است که علی بن ابیطالب آن گروه نجات یافته را خود و [[شیعیان دوازده امامی|شیعیانش]] (پیروان خویش) دانسته است. برخی از روایات نیز منظور از این گروه در این آیه را [[اهل بیت]] [[پیامبر اسلام|پیامبر]] گفتهاند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۴-۳۱|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۵
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۸۱ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۸۱ سوره اعراف صد و هشتاد و یکمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به دو صفت از اصلیترین صفات بهشتیان اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از جمله کسانی که آفریدهایم گروهی هستند که به حق راهنمایی میکنند و با آن دادگری مینمایند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از آفریدگان ما گروهی هستند که به حق راه مینمایند و به حق داد میدهند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه هدایت به حق و اجرای عدالت بر پایه حق را از صفات ویژه بهشتیان اشاره شده است: «و از آنها که آفریدیم گروهی به حق هدایت میکنند و به حق اجرای عدالت مینمایند.» مکارم در تفسیر این آیه در معرفی این گروه از بهشتیان چندین روایات از منابع اهل تسنن و شیعه را آورده است؛ از جمله در روایتی از علی بن ابیطالب، این گروه امت محمد معرفی شدهاند. همچنین از او روایتی نقل کرده است که در آن روایت از ۷۳ فرقه شدن امت محمد و یک فرقه نجات یافته نام برده است که در وصف آنان به این آیه استناد کرده است. سپس مکارم در ادامه مینویسد: «در حدیث دیگری از منابع اهل تسنن آمده است که علی بن ابیطالب آن گروه نجات یافته را خود و شیعیانش (پیروان خویش) دانسته است. برخی از روایات نیز منظور از این گروه در این آیه را اهل بیت پیامبر گفتهاند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۱۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۴۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۲۴-۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
