|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۴۱ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۱ سوره اعراف''' چهل و یکمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۱ سوره اعراف''' چهل و یکمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. اشاره آیه به قسمت دیگری از [[عذاب]] تکذیب کنندگان آیات خداوند در [[قیامت]] و توصیف جایگاه آنان در [[آخرت]] میباشد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه به بخش دیگری از عذاب ظالمان و تکذیب کنندگان آیات الهی اشاره و چنین توصیف شده است: «برای این گونه افراد، بسترهایی از [[جهنم]] و آتش سوزان است و روی آنها پوششهایی از همان آتش سوزان قرار دارد. این چنین ظالمان و ستمگران را [[کیفر]] میدهیم.» در لغت «مهاد» (جمع مهد) به معنای بستر و «غواش» (جمع غاشیه) به معنی هر گونه پوشش است و به خیمه نیز گفته میشود، در آیه بالا ممکن است به معنای خیمه یا به معنای پوشش بوده باشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۷۱-۱۷۲|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۴۱ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۱ سوره اعراف چهل و یکمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به قسمت دیگری از عذاب تکذیب کنندگان آیات خداوند در قیامت و توصیف جایگاه آنان در آخرت میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«برای آنان زیراندازی از جهنم و بالاپوشی از جهنم است، و اینگونه ستمکاران را سزا میدهیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بسترها و بالاپوشهایشان از آتش جهنم است، و بدینسان ستمکاران [و مشرکان] را کیفر میدهیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه به بخش دیگری از عذاب ظالمان و تکذیب کنندگان آیات الهی اشاره و چنین توصیف شده است: «برای این گونه افراد، بسترهایی از جهنم و آتش سوزان است و روی آنها پوششهایی از همان آتش سوزان قرار دارد. این چنین ظالمان و ستمگران را کیفر میدهیم.» در لغت «مهاد» (جمع مهد) به معنای بستر و «غواش» (جمع غاشیه) به معنی هر گونه پوشش است و به خیمه نیز گفته میشود، در آیه بالا ممکن است به معنای خیمه یا به معنای پوشش بوده باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۳۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۱۳۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۱۷۱-۱۷۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
