آیه ۱۷۹ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۷۹ سوره اعراف''' صد و هفتاد و نهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۷۹ سوره اعراف''' صد و هفتاد و نهمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به نشانههای دوزخیان اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به نشانههای [[جهنم|جهنمیان]] اشاره دارد و چنین میگوید: «بهطور مسلم گروه بسیاری از [[جن]] و انس را برای [[دوزخ]] آفریدیم، آنها دلها [عقلها] یی دارند که با آن [اندیشه نمیکنند و] نمیفهمند و چشمانی دارند که با آن نمیبینند و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، آنها همچون چهار پایانند، بلکه گمراهتر اینان همانا غافلانند. [زیرا با اینکه همه گونه امکانات [[هدایت]] دارند باز هم گمراهند.]» به گزارش مکارم، «ذرأنا» (از ماده ذرء) در اینجا به معنی خلقت و آفرینش است ولی در اصل به معنی پراکندهساختن و منتشر نمودن آمده و از آنجا که آفرینش موجودات موجب انتشار و پراکندگی آنها در روی زمین میگردد، این کلمه به معنی خلقت آفرینش نیز آمده است. بر اساس متن آیه، صفات دوزخیان در سه جمله خلاصه شده است: «آنها قلبهایی دارند که با آن درک و اندیشه نمیکنند، چشمانی دارند که با آن حقایق را نمیبینند و گوشهایی دارند اما با آن سخن [[حق]] را نمیشنوند.» سپس در پایان آیه، این افراد از چهارپایان گمراهتر و پستتر وصف شدهاند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۹-۲۳|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۷۹ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷۹ سوره اعراف صد و هفتاد و نهمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به نشانههای دوزخیان اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و همانا بسیاری از جنها را برای جهنم پدید آوردیم، آنان دلهایی دارند که با آن نمیفهمند، و چشمهایی دارند که با آن نمیبینند، و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، ایشان بسان چهارپایان بلکه ایشان گمراهتر هستند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به راستی بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدهایم [چرا که] دلهایی دارند که با آن در نمییابند، و دیدگانی دارند که با آن نمیبینند، و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، اینان همچون چارپایانند، بلکه گمراهتر، اینان غافلانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به نشانههای جهنمیان اشاره دارد و چنین میگوید: «بهطور مسلم گروه بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم، آنها دلها [عقلها] یی دارند که با آن [اندیشه نمیکنند و] نمیفهمند و چشمانی دارند که با آن نمیبینند و گوشهایی دارند که با آن نمیشنوند، آنها همچون چهار پایانند، بلکه گمراهتر اینان همانا غافلانند. [زیرا با اینکه همه گونه امکانات هدایت دارند باز هم گمراهند.]» به گزارش مکارم، «ذرأنا» (از ماده ذرء) در اینجا به معنی خلقت و آفرینش است ولی در اصل به معنی پراکندهساختن و منتشر نمودن آمده و از آنجا که آفرینش موجودات موجب انتشار و پراکندگی آنها در روی زمین میگردد، این کلمه به معنی خلقت آفرینش نیز آمده است. بر اساس متن آیه، صفات دوزخیان در سه جمله خلاصه شده است: «آنها قلبهایی دارند که با آن درک و اندیشه نمیکنند، چشمانی دارند که با آن حقایق را نمیبینند و گوشهایی دارند اما با آن سخن حق را نمیشنوند.» سپس در پایان آیه، این افراد از چهارپایان گمراهتر و پستتر وصف شدهاند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۰۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۳۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۱۹-۲۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
