آیه ۱۹۸ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۹۸ سوره اعراف''' صد و نود و هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۹۸ سوره اعراف''' صد و نود و هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه تأکید بر ناتوانی [[بتها]] و معبودهای ساختگی [[مشرکان]] در [[هدایت]] مردم است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه بر مسئله هدایت مشرکان توسط بتهایشان و ناتوانی آن معبودهای ساختگی در این زمینه است. در متن آیه چنین آمده است: «و اگر از آنها هدایت بخواهید سخنانتان را نمیشنوند و آنها را میبینی [که با چشمهای مصنوعیشان] به تو نگاه میکنند؛ اما در حقیقت نمیبینند!»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۶۰|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۱۹۸ | ||||
| شماره جزء | ۹ | ||||
| شماره حزب | ۳۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۹۸ سوره اعراف صد و نود و هشتمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه تأکید بر ناتوانی بتها و معبودهای ساختگی مشرکان در هدایت مردم است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ لَا يَسْمَعُوا ۖ وَتَرَاهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر آنان را بهسوی (راه) هدایت فرا بخوانی، نمیشنوند، و آنان را میبینی که بهسوی تو مینگرند ولی نمیبینند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر ایشان را به [راه] هدایت بخوانید نمیشنوند و مینگریشان که به سوی تو مینگرند ولی نمیبینند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه بر مسئله هدایت مشرکان توسط بتهایشان و ناتوانی آن معبودهای ساختگی در این زمینه است. در متن آیه چنین آمده است: «و اگر از آنها هدایت بخواهید سخنانتان را نمیشنوند و آنها را میبینی [که با چشمهای مصنوعیشان] به تو نگاه میکنند؛ اما در حقیقت نمیبینند!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۴۳۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۴۸۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۷۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۷۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۶۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
