آیه ۵۵ سوره اعراف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۵۵ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۵ سوره اعراف پنجاه و پنجمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به چگونگی دعا و شرایط اجابت آن اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پروردگارتان را فروتنانه و در پنهانی به فریاد بخوانید همانا او تجاوزگران را دوست ندارد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پروردگارتان را به زاری و پنهانی بخوانید، که او از حد درگذرندگان را دوست ندارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه برای چگونگی دعا و درخواست از درگاه خداوند چنین فرمان داده است: «پروردگار خود را از روی تضرع و در پنهانی بخوانید. خداوند تجاوزکاران را دوست نمیدارد.» به گفته مکارم، هنگامی که آیه میگوید: خدا را از روی تضرع بخوانید. یعنی با کمال خضوع و خشوع و تواضع روی به سوی او آرید و دیگر اینکه در آیه دستور داده شده که خدا را به طور «خفیه» و در پنهانی بخوانید؛ برای این است كه از «ریا» دورتر و به اخلاص نزدیکتر و توام با تمرکز فکر و حضور قلب باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۷۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۱۸۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۲۰۹-۲۱۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
