آیه ۸ سوره اعراف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۸ سوره اعراف''' هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۸ سوره اعراف''' هشتمین [[آیه]] از هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. اشاره آیه به توزین اعمال در [[روز قیامت]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا به مسئله سنجش و اندازه گیری اعمال انسانها در قیامت اشاره دارد و میگوید: «مسئله توزین اعمال در آن روز [[حق]] است، آنها که میزانهای سنجششان سنگین است؛ رستگارانند.» به گفته مکارم، این مطلب در آیات دیگر قرآن نیز از جمله [[آیه ۱۰۲ سوره مؤمنون|آیه ۱۰۲]] و [[آیه ۱۰۳ سوره مؤمنون|۱۰۳ سوره مؤمنون]] و آیات [[آیه ۶ سوره قارعه|۶]] و [[آیه ۸ سوره قارعه|۸ سوره قارعه]] بیان شده است. درباره اینکه ترازوی سنجش اعمال در قیامت چیست؟ [[تفسیر قرآن|تفسیرهای]] مختلفی آورده شده است. به عنوان مثال در [[روایتی]] از [[جعفر صادق]] این ترازوها و میزان سنجش اعمال [[پیامبران]] و اوصیای آنان معرفی و در روایت دیگر [[علی بن ابیطالب]] و [[امامان دوازدهگانه|امامان از فرزندان او]] ترازوهای سنجش توصیف شدهاند. همچنین «جعفر بن محمد الصادق» در [[حدیث]] دیگری «عدل» را معنای میزان در قیامت دانسته است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۹۰-۹۳|ج=۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اعراف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰۶ | ||||
| شماره آیه | ۸ | ||||
| شماره جزء | ۸ | ||||
| شماره حزب | ۳۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸ سوره اعراف هشتمین آیه از هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به توزین اعمال در روز قیامت است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ ۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و سنجش اعمال در آن روز به ترازوی عدالت و حقیقی صورت میگیرد، پس هرکس که ترازوی اعمال نیک او سنگین شود ایشان رستگارانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و در آن روز وزن [سنجیدن اعمال] حقیقت دارد، آنگاه کسانی که کفه اعمالشان سنگین باشد، آنان رستگارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا به مسئله سنجش و اندازه گیری اعمال انسانها در قیامت اشاره دارد و میگوید: «مسئله توزین اعمال در آن روز حق است، آنها که میزانهای سنجششان سنگین است؛ رستگارانند.» به گفته مکارم، این مطلب در آیات دیگر قرآن نیز از جمله آیه ۱۰۲ و ۱۰۳ سوره مؤمنون و آیات ۶ و ۸ سوره قارعه بیان شده است. درباره اینکه ترازوی سنجش اعمال در قیامت چیست؟ تفسیرهای مختلفی آورده شده است. به عنوان مثال در روایتی از جعفر صادق این ترازوها و میزان سنجش اعمال پیامبران و اوصیای آنان معرفی و در روایت دیگر علی بن ابیطالب و امامان از فرزندان او ترازوهای سنجش توصیف شدهاند. همچنین «جعفر بن محمد الصادق» در حدیث دیگری «عدل» را معنای میزان در قیامت دانسته است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اعراف، هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ص و پیش از سوره جن نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره اعراف، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره، بزرگترین سوره مکی است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۴: ۲۰۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۸: ۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۵۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۵۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۶: ۹۰-۹۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اعراف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۵۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
