|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۶۷ سوره زخرف: تفاوت میان نسخهها
(+ رده:آیههای مکی قرآن (هاتکت)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۷ سوره زخرف''' شصت و هفتمین [[آیه]] از چهل و سومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۷ سوره زخرف''' شصت و هفتمین [[آیه]] از چهل و سومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه بیان حالات افراد [[مشرک]] و دوستان آنها در [[روز قیامت]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] درباره دوستیهای انسانها در قیامت چنین میگوید: «همه دوستان در آن روز دشمن یکدیگرند مگر پرهیزگاران!» به گزارش مکارم، این آیه توصیفی از صحنههای قیامت است و نشان میدهد که هر دوستی که برای غیر از [[خدا]] بوده است، به دشمنی بدل میگردد. تبدیل شدن اینگونه دوستیها به عداوت و دشمنی نیز به این دلیل است که هر کدام از آنها دیگری را عامل بیچارگی و بدبختی خود میداند و میگوید: تو بودی که این راه را به من نشان دادی و مرا به سوی آن دعوت کردی. طبق متن آیه، تنها در آن روز [[تقوا|پرهیزگاران]] هستند که پیوند دوستی آنها با یکدیگر جاودانی است. چراکه براساس ارزشهای جاودانی بوده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۱۰-۱۱۱|ج=۲۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زخرف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۹ | ||||
| شماره آیه | ۶۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۵ | ||||
| شماره حزب | ۹۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۷ سوره زخرف شصت و هفتمین آیه از چهل و سومین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه بیان حالات افراد مشرک و دوستان آنها در روز قیامت است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«دوستان در آن روز دشمنان یکدیگر خواهند بود مگر پرهیزگاران»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«دوستان در چنین روزی، بعضی دشمن بعض دیگر باشند، مگر پرهیزگاران»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن درباره دوستیهای انسانها در قیامت چنین میگوید: «همه دوستان در آن روز دشمن یکدیگرند مگر پرهیزگاران!» به گزارش مکارم، این آیه توصیفی از صحنههای قیامت است و نشان میدهد که هر دوستی که برای غیر از خدا بوده است، به دشمنی بدل میگردد. تبدیل شدن اینگونه دوستیها به عداوت و دشمنی نیز به این دلیل است که هر کدام از آنها دیگری را عامل بیچارگی و بدبختی خود میداند و میگوید: تو بودی که این راه را به من نشان دادی و مرا به سوی آن دعوت کردی. طبق متن آیه، تنها در آن روز پرهیزگاران هستند که پیوند دوستی آنها با یکدیگر جاودانی است. چراکه براساس ارزشهای جاودانی بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زخرف، چهل و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصت و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شوری و پیش از سوره دخان نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۴۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زخرف، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۶۴۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۸: ۱۷۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۹۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۹۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۱: ۱۱۰-۱۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زخرف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
