آیه ۳۰ سوره ابراهیم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۳۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۰ سوره ابراهیم سیامین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. آیه به یک نمونه از کفران نعمتهایی که مردم مرتکب میشوند؛ اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَجَعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ ۗ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و براي خداوند همتاياني قرار دادند تا (مردم را) از راه او گمراه کنند، بگو: بهره و لذت ببرید، بيگمان بازگشتتان بهسوی آتش جهنم است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و برای خداوند همانندانی قائل شدند تا [مردمان را] از راه او گمراه کنند، بگو [اندک زمانی] بهرهمند شوید و بدانید که سیر و سرانجام شما به سوی آتش [دوزخ] است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه برای نشان دادن کفران نعمت، به یکی از بدترین انواع آن اینگونه اشاره کرده است: «آنها برای خدا شبیهانی قرار دادهاند تا (مردم را) از راه او (منحرف و) گمراه سازند. بگو (چند روزی) از زندگی دنیا (و لذات آن) بهره گیرید؛ اما سرانجام کار شما به سوی آتش (دوزخ) است.» به گزارش مکارم، کسانی که برای خداوند شریک قرار میدهند و مردم را از راه خدا دور میسازند، براساس متن آیه مرتکب بدترین کفران نعمت شده و سرانجامی جز آتش دوزخ ندارند. به گفته مکارم، این آیه از نظر مفهوم، شبیه آیه ۸ سوره زمر میباشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۹۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۵۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۴۳-۳۴۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
