بدون تصویر

آیه ۴۱ سوره ابراهیم

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۱ سوره ابراهیم
مشخصات قرآنی
نام سورهابراهیم
تعداد آیات سوره۵۲
شماره آیه۴۱
شماره جزء۱۳
شماره حزب۵۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۱ سوره ابراهیم چهل و یکمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانسته‌اند. آیه به آخرین دعا و تقاضای ابراهیم که در این سوره آمده، اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ آیهٔ ۴۱ از سورهٔ ۱۴ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«پروردگارا! مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بيامرز در آن روزي که حساب بر پا مي‌گردد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«پروردگارا در روزی که حساب برپا شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن آخرین دعای ابراهیم را اینگونه بیان کرده است: «پروردگارا من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را روزی که حساب بر پا می‌شود بیامرز.» به گزارش مکارم، آخرین درخواست ابراهیم در این سوره، آمرزش خواهی و طلب مغفرت برای خودش، پدر و مادرش و همه مؤمنان در روز قیامت بود.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.