آیه ۱۷ سوره ابراهیم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۱۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷ سوره ابراهیم هفدهمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. آيه موردبحث به سرنوشت ظالمان در آخرت اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ ۖ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنرا جرعه جرعه مينوشد و به هيچ وجه گوارايش نمييابد و مرگ از هرسو به سراغش ميآيد، حال آنکه نميميرد، و عذاب سختي فراروي اوست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«که آن را جرعه جرعه بنوشد و نتواند فرو برد، و مرگ از هر سو به سراغ او آید و او مردنی نیست، و عذابی سخت و سنگین در پیشاپیش خود دارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن وضعیت کافران و ظالمان را در آخرت چنین توصیف نموده است: «به زحمت جرعه جرعه آن را سر میکشد و هرگز به میل خود حاضر نیست آن را بیاشامد و مرگ از هر مکانی به سراغ او میآید، ولی با اینهمه نمیمیرد! و بدنبال آن عذاب شدیدی است.» به گزارش مکارم، وضعیت گناهکار و جبار گردنکش در نوشیدن آب متعفن اینگونه است که به اجبار در گلوی او ریخته میشود. چراکه او هرگز مایل نیست از آن آب متعفن بنوشد و آنقدر وسایل عذاب و شکنجه در جهنم برای او فراهم است که از هر سو مرگ به سویش میآید و لی دیگر در آنجا مرگی نیست و باز هم به دنبالش عذاب شدید دیگری بر او وارد میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۷۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۰۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
