آیه ۱۵ سوره ابراهیم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۱۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۵ سوره ابراهیم پانزدهمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. موضوع آیه درخواست فتح و پیروزی بر مشرکان توسط پیامبران از خداوند به هنگام نهایت سختی و فشار آنان است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و کافران طلب پيروزي کردند و هر گردنکش باطل گرايي ناکام گشت»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و [یاری و] داوری خواستند و هر زورگوی ستیزهجویی ناکام شد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به دعای فتح و پیروزی پیامبران بر مشرکان اشاره دارد و میگوید: «آنها (از خدا) تقاضای فتح و پیروزی کردند و هر گردنکش منحرفی نومید و نابود شد.» به گزارش مکارم، هنگامیکه کار بر پیامبران بسیار سخت شده و مشرکان آنان را مرتبا تهدید میکردند، پیامبران نیز از خداوند درخواست پیروزی بر مشرکان را از درگاه خدا داشتند که بر اساس متن آیه با اجابت دعایشان زورگویان و جباران نومید و نابود شدند. به گفته مکارم، خاب (از ماده خیبة) به معنای از دست رفتن مطلوب است که با کلمه نومیدی در فارسی تقریباً مساوی است. «جبار» در اینجا نیز به معنی متکبر و گردنکش است و کلمه «عنید» (در اصل از عند) به معنی سمت و ناحیه است که در اینجا به معنی انحراف و گرایش به غیر راه حق آمده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۷۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۰۲-۳۰۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
