بدون تصویر

آیه ۴۵ سوره ابراهیم

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۵ سوره ابراهیم
مشخصات قرآنی
نام سورهابراهیم
تعداد آیات سوره۵۲
شماره آیه۴۵
شماره جزء۱۳
شماره حزب۵۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۵ سوره ابراهیم چهل و پنجمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانسته‌اند. در این آیه به سخنانی که به مشرکان و ظالمان در روز قیامت گفته می‌شود؛ اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَسَكَنْتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْأَمْثَالَ آیهٔ ۴۵ از سورهٔ ۱۴ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و در منازل کساني‌که برخودشان ستم کردند سکونت گزيديد، و برايتان روشن شد که با آنها چگونه رفتار کرديم، و مثالها برايتان زديم»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و در خانه و کاشانه کسانی که در حق خویش ستم کرده بودند، سکنا یافتید و بر شما آشکار شد که با آنان چه کرده‌ایم، و برای شما مثلها زدیم‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن به سخنانی که به مشرکان و ظالمان در روز قیامت گفته می‌شود؛ اشاره دارد و چنین می‌گوید: «(شماها نبودید که) در منازل (و کاخ‌های) کسانی که به خویشتن ستم کردند سکنی گزیدید؟ و برای شما آشکار شد چگونه با آنها رفتار کردیم و برای شما مثلها (از سرگذشت پیشینیان) زدیم (باز هم بیدار نشدید).» به گزارش مکارم، قرآن در اینجا به مشرکان و گناه‌کاران از هشدارهایی که در گذشته به آنها داده شده بود، سخن گفته و به آنها در روز قیامت چنین گفته می‌شود که شما از سرگذشت پیشینیان‌تان درس عبرت نگرفتید و همچنان به اعمال زشت و ظلم و ستم خود ادامه دادید؛ اما بدانید که اکنون دیگر فرصت عمل پایان یافته و هیچ راه نجات و فراری از عذاب و کیفرهای الهی وجود ندارد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.