آیه ۸ سوره ابراهیم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸ سوره ابراهیم هشتمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. در این آیه به سخن موسی به بنیاسرائیل درباره کفر نسبت به خداوند اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالَ مُوسَىٰ إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و موسي گفت: اگر شما و تمامي کساني که در روي زمين زندگي ميکنند همگي کفر بورزيد، (بدانيد) که خداوند بينياز و ستوده است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و موسی گفت اگر شما و هرکس که در روی زمین است، همگی کفرورزید، خداوند بینیاز ستوده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، سخن موسی به قوم بنیاسرائیل را چنین بازگو نموده است: «موسی (به بنی اسرائیل) گفت اگر شما و همه مردم روی زمین کافر شوید (به خدا زیانی نمیرسد.) چرا که خداوند بینیاز و شایسته ستایش است.» به گزارش مکارم، این آیه در واقع تکمیل آیه قبل است که درباره بحث شکرگزاری و کفران نعمت بود. به گفته او، شکر نعمت ایمان آوردن به خداوند مایه فزونی نعمتها و افتخار برای انسانهاست و درصورتیکه کافر هم گردند؛ به خداوند زیانی نمیرسد. چراکه او از همگان بینیاز است و او وجودی است که نیازی حتی به ستایش و تشکر نیز ندارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۶۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۲۸۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
