بدون تصویر

آیه ۳۵ سوره ابراهیم: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۳۵ سوره ابراهیم''' سی و پنجمین [[آیه]] از چهاردهمین [[سوره]] [[قرآن]] است. این آیه را [[مکی]] دانسته‌اند.
'''آیه ۳۵ سوره ابراهیم''' سی و پنجمین [[آیه]] از چهاردهمین [[سوره]] [[قرآن]] است. این آیه را [[مکی]] دانسته‌اند. از این آیه به بعد، به دعاهای [[ابراهیم]] و درخواست‌های او از [[خداوند]] اشاره شده است.  


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در این آیه از دعاهای ابراهیم به درگاه خدا چنین یاد کرده است: «(به یاد آورید) زمانی را که ابراهیم گفت پروردگارا این شهر ([[مکه]]) را شهر امنی قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش [[بت‌ها]] دور نگاه‌دار.» به گزارش مکارم، دعاها و تقاضاهای ابراهیم در اینجا به عنوان یکی از بندگان [[شکر|شاکر]] و برگزیده خداوند بیان شده تا سرمشق و الگویی برای سایر [[مؤمنان]] باشد. در این آیه ابراهیم از خداوند درخواست می‌دارد که مکه را سرزمینی امن و امان قرار دهد و او و فرزندانش را از پرستش بت‌ها به دور نگه دارد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۶۱|ج=۱۰}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۳

آیه ۳۵ سوره ابراهیم
مشخصات قرآنی
نام سورهابراهیم
تعداد آیات سوره۵۲
شماره آیه۳۵
شماره جزء۱۳
شماره حزب۵۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۳۵ سوره ابراهیم سی و پنجمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانسته‌اند. از این آیه به بعد، به دعاهای ابراهیم و درخواست‌های او از خداوند اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ آیهٔ ۳۵ از سورهٔ ۱۴ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و به ياد آور آنگاه که ابراهيم گفت: پروردگارا! اين شهر را محل امن و اماني بگردان و مرا و فرزندانم را از اينکه بتها را بپرستيم دور بدار»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و چنین بود که ابراهیم گفت پروردگارا این شهر را [حرم‌] امن بگردان و مرا و فرزندانم را از پرستش بتان دور بدار»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه از دعاهای ابراهیم به درگاه خدا چنین یاد کرده است: «(به یاد آورید) زمانی را که ابراهیم گفت پروردگارا این شهر (مکه) را شهر امنی قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش بت‌ها دور نگاه‌دار.» به گزارش مکارم، دعاها و تقاضاهای ابراهیم در اینجا به عنوان یکی از بندگان شاکر و برگزیده خداوند بیان شده تا سرمشق و الگویی برای سایر مؤمنان باشد. در این آیه ابراهیم از خداوند درخواست می‌دارد که مکه را سرزمینی امن و امان قرار دهد و او و فرزندانش را از پرستش بت‌ها به دور نگه دارد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.