آیه ۴۹ سوره ابراهیم: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد مقاله آیات) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۹ سوره ابراهیم''' چهل و نهمین [[آیه]] از چهاردهمین [[سوره]] [[قرآن]] است. این آیه را [[مکی]] دانستهاند. آیه وضعیت [[گناهکاران]] را در [[روز قیامت]] توصیف کرده است. | |||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص= | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱۱۱|ج=۱۹}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱۱۶|ج=۱۲}}</ref> | ||
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | <blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۲۶۱}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۲۶۱}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به ترسیم حال مجرمان در قیامت پرداخته و چنین میگوید: «و در آن روز مجرمان را با هم در غل و زنجیر میبینی. (غل و زنجیری که دستها و گردنهایشان را بهم بسته.)» به گزارش مکارم، «اصفاد» در لغت (جمع صفد) و «صفاد» در اصل به معنی غل میباشد و بعضی گفتهاند خصوص آن غل و زنجیری را گویند که دست و گردن را به هم میبندد. «مقرنین» (ز ماده قرن و اقتران) و به همان معنی است. ولی هنگامی که به «باب تفعیل» برده شود، از آن «تکثیر» استفاده میشود، بنا بر این روی هم رفته کلمه «مقرنین» به معنی کسانی است که بسیار به یکدیگر نزدیک شدهاند. به گفته مکارم، [[مفسران]] در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه سه تفسیر را بیان کردهاند: نخست اینکه مجرمان در آن روز با غل و زنجیر در یک سلسله طولانی به هم بسته شده و در محشر حاضر میشوند. دوم آنکه مجرمان به وسیله زنجیرها با [[شیاطین]] قرین و همراه شدهاند. سوم اینکه دستهای آنان را به وسیله زنجیرها با گردنشان قرین میسازند. مکارم از میان این سه تفسیر، معنای اول را بنابر ظاهر آیه صحیحتر میداند. هرچند که معتقد است که همه این معانی در مورد مجرمان صادق است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۸۶-۳۸۷|ج=۱۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره ابراهیم]]، چهاردهمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره نوح]] و پیش از [[سوره انبیاء]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو [[آیه]] (آیات [[آیه ۲۸ سوره ابراهیم|۲۸]] و [[آیه ۲۹ سوره ابراهیم|۲۹]]) از آن را [[سوره مدنی|مدنی]] و الباقی را [[سوره مکی|مکی]] دانستهاند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۷۴۲|ف=سوره ابراهیم}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۴۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۹ سوره ابراهیم چهل و نهمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. آیه وضعیت گناهکاران را در روز قیامت توصیف کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و گناهکاران را در آن روز ميبيني که با هم در زنجيرهها بسته شدهاند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و گناهکاران را بینی که به هم بسته گرفتار بندها هستند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به ترسیم حال مجرمان در قیامت پرداخته و چنین میگوید: «و در آن روز مجرمان را با هم در غل و زنجیر میبینی. (غل و زنجیری که دستها و گردنهایشان را بهم بسته.)» به گزارش مکارم، «اصفاد» در لغت (جمع صفد) و «صفاد» در اصل به معنی غل میباشد و بعضی گفتهاند خصوص آن غل و زنجیری را گویند که دست و گردن را به هم میبندد. «مقرنین» (ز ماده قرن و اقتران) و به همان معنی است. ولی هنگامی که به «باب تفعیل» برده شود، از آن «تکثیر» استفاده میشود، بنا بر این روی هم رفته کلمه «مقرنین» به معنی کسانی است که بسیار به یکدیگر نزدیک شدهاند. به گفته مکارم، مفسران در تفسیر آیه سه تفسیر را بیان کردهاند: نخست اینکه مجرمان در آن روز با غل و زنجیر در یک سلسله طولانی به هم بسته شده و در محشر حاضر میشوند. دوم آنکه مجرمان به وسیله زنجیرها با شیاطین قرین و همراه شدهاند. سوم اینکه دستهای آنان را به وسیله زنجیرها با گردنشان قرین میسازند. مکارم از میان این سه تفسیر، معنای اول را بنابر ظاهر آیه صحیحتر میداند. هرچند که معتقد است که همه این معانی در مورد مجرمان صادق است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۱۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۱۱۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۸۶-۳۸۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
