آیه ۶ سوره ابراهیم

آیه ۶ سوره ابراهیم

مشخصات قرآنی
نام سوره	ابراهیم
تعداد آیات سوره	۵۲
شماره آیه	۶
شماره جزء	۱۳
شماره حزب	۵۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۶ سوره ابراهیم ششمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانسته‌اند. در آیه به روز رهایی بنی‌اسرائیل از چنگال فرعون و فرعونیان، به عنوان نمونه‌ای از «ایام الله» در زمان موسی اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و آنگاه که موسي به قومش گفت: نعمت خدا را بر خويشتن به ياد آوريد آن زمان که شما را از فرعونيان نجات داد که بدترين عذاب را به شما مي‌رساندند، و پسرانتان را سر مي‌بريدند و زنانتان را زنده نگاه مي‌داشتند، و در اين امر آزمايش بزرگي از جانب پروردگارتان بود»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«و چنین بود که موسی به قومش گفت نعمت الهی را بر خودتان یاد آورید که شما را از آل فرعون رهانید که عذابی سخت را به شما می‌چشانیدند و پسرانتان را می‌کشتند و دخترانتان را [برای کنیزی‌] زنده نگاه می‌داشتند، و در آن آزمونی بزرگ از سوی پروردگارتان بود»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به یک نمونه از «ایام الله» اینگونه اشاره کرده است: «و بخاطر بیاور هنگامی را که موسی به قومش گفت نعمت خدا را بر خود به یاد داشته باشید، زمانی که شما را از (چنگال) آل فرعون رهایی بخشید، همانها که شما را به بدترین وجهی عذاب می‌کردند و پسران‌تان را سر می‌بریدند و زنان‌تان را (برای خدمت‌کاری) زنده می‌گذاشتند و در این، آزمایش بزرگی از طرف پروردگارتان بود.» به گفته مکارم، در آیه به رهایی قوم بنی‌اسرائیل و آزمایش بزرگی که پروردگار برای آنها قرار داده بود؛ اشاره شده است. در این آیه آن آزمایش بزرگ این عنوان شده که به دستور فرعون، پسران بنی‌اسرائیل را می‌کشتند و زنان‌شان را برای خدمت‌کاری زنده می‌گذاشتند. به گزارش مکارم، «یسومونکم» از (ماده سوم) در اصل به معنای دنبال چیزی رفتن و جستجوی آن نمودن است و به معنی «تحمیلِ کاری بر دیگری نمودن» نیز آمده است. بنابراین جمله «یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذابِ» مفهومش این است که آنها بدترین شکنجه‌ها و عذاب‌ها را بر شما بنی اسرائیل تحمیل می‌کردند.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.