آیه ۴۷ سوره ابراهیم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۷ سوره ابراهیم''' چهل و هفتمین [[آیه]] از چهاردهمین [[سوره]] [[قرآن]] است. این آیه را [[مکی]] دانستهاند. | '''آیه ۴۷ سوره ابراهیم''' چهل و هفتمین [[آیه]] از چهاردهمین [[سوره]] [[قرآن]] است. این آیه را [[مکی]] دانستهاند. موضوع آیه تخلف ناپذیر بودن [[وعده|وعدههای]] الهی است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین میگوید: «و گمان مبر که [[خدا]] وعدهای را که به [[پیامبرانش]] داده تخلف کند، چرا که خداوند [[قادر]] و [[منتقم (اسماء الحسنی)|منتقم]] است.» به گزارش مکارم، این آیه مکمل آیه «لاتحسبن الله غافلا عما یعمل الظالمون» است و در بیان این مطلب است که اگر [[ظالمان]] مهلت یافتهاند؛ نه به خاطر [[غفلت]] [[پروردگار]] از اعمال آنهاست و نه به خاطر آنست که از وعده خود تخلف خواهد کرد، بلکه در [[روز قیامت]] به حسابرسی آنها خواهد پرداخت.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۸۴-۳۸۵|ج=۱۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۴۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۷ سوره ابراهیم چهل و هفتمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. موضوع آیه تخلف ناپذیر بودن وعدههای الهی است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس گمان مبر که خداوند وعدهاي را که به پيامبرانش داده است خلاف ميکند، بيگمان خداوند چيره و انتقام گيرنده است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و هرگز خداوند را خلافکننده وعدهای که به پیامبرانش داده است مینگار، چرا که خداوند پیروزمند دادستان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث خطاب به پیامبر اسلام چنین میگوید: «و گمان مبر که خدا وعدهای را که به پیامبرانش داده تخلف کند، چرا که خداوند قادر و منتقم است.» به گزارش مکارم، این آیه مکمل آیه «لاتحسبن الله غافلا عما یعمل الظالمون» است و در بیان این مطلب است که اگر ظالمان مهلت یافتهاند؛ نه به خاطر غفلت پروردگار از اعمال آنهاست و نه به خاطر آنست که از وعده خود تخلف خواهد کرد، بلکه در روز قیامت به حسابرسی آنها خواهد پرداخت.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۱۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۱۱۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۸۴-۳۸۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
