آیه ۱۶ سوره ابراهیم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ابراهیم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۲ | ||||
| شماره آیه | ۱۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۶ سوره ابراهیم شانزدهمین آیه از چهاردهمین سوره قرآن است. این آیه را مکی دانستهاند. در آیه به نتیجه کار جباران و ظالمان در آخرت اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَىٰ مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پشت سر او جهنم است و از خونابۀ دوزخيان به او نوشانده ميشود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«که در پیشاپیش او جهنم است و از آبی زردابهآمیز به او مینوشانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، به سرانجام کافران و ظالمان در آخرت اشاره کرده و چنین سخن گفته است: «به دنبال او جهنم خواهد بود و از آب بدبوی متعفنی نوشانده میشود.» به گزارش مکارم، جهنم و نوشیدنی متعفن و بد بو مجازات کافران و ظالمانی است که در آیه قبل شرح حالشان بیان شد. به گفته وی، کلمه «وراء» اگر چه به معنی پشت سر است؛ ولی در این گونه موارد به معنی نتیجه و عاقبت کار میآید. واژه «صدید» چنانکه علمای لغت گفتهاند چرکی است که میان پوست و گوشت جمع میشود، اشاره به اینکه از یک آب بدبوی متعفن بد منظره همانند چرک و خون به او مینوشانند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ابراهیم، چهاردهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نوح و پیش از سوره انبیاء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۸ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۷۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۰۳-۳۰۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ابراهیم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
