آیه ۱۱ سوره انعام: تفاوت میان نسخه‌ها
مصورسازی رباتیک |
|||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه | ||
| تصویر = Topkapi_EH4_0160.png | |||
| توضیح تصویر = متن آیه ۱۱ سوره انعام در [[مصحف توپقاپی]] متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||
| متن جایگزین = قرآنی قدیمی به خط کوفی | |||
}} | |||
'''آیه ۱۱ سوره انعام''' یازدهمین [[آیه]] از ششمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه برای مشاهده سرانجام اقوام هلاک شده پیشین و آثار آنان دستور داده شده که در زمین به سیر و گردش بپردازید. | '''آیه ۱۱ سوره انعام''' یازدهمین [[آیه]] از ششمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه برای مشاهده سرانجام اقوام هلاک شده پیشین و آثار آنان دستور داده شده که در زمین به سیر و گردش بپردازید. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۲۲: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در این آیه به [[پیامبر اسلام|پیامبر]] دستور می‌دهد به [[مشرکان]] بگوید برای دیدن عاقبت و سرانجام کار تکذیب‌کنندگان، در زمین به سیر و گردش بپردازند. به گفته مکارم، دیدن و مشاهده کردن آثار اقوام گذشته از آن جهت که قابل لمس و محسوس است، تأثیر بسیار بیشتری | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در این آیه به [[پیامبر اسلام|پیامبر]] دستور می‌دهد به [[مشرکان]] بگوید برای دیدن عاقبت و سرانجام کار تکذیب‌کنندگان، در زمین به سیر و گردش بپردازند. به گفته مکارم، دیدن و مشاهده کردن آثار اقوام گذشته از آن جهت که قابل لمس و محسوس است، تأثیر بسیار بیشتری دارد؛ لذا در آیه آمده «انظروا» نه «تفکروا».<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۶۳|ج=۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۳۹: | خط ۴۳: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیه‌های مکی قرآن]] | [[رده:آیه‌های مکی قرآن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۵۲
 متن آیه ۱۱ سوره انعام در مصحف توپقاپی متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||||
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انعام | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۶۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۱ | ||||
| شماره جزء | ۷ | ||||
| شماره حزب | ۲۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱ سوره انعام یازدهمین آیه از ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه برای مشاهده سرانجام اقوام هلاک شده پیشین و آثار آنان دستور داده شده که در زمین به سیر و گردش بپردازید.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: در زمین بگردید، سپس بنگرید که سر انجام تکذیب کنندگان چه شده است؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو در زمین سیر و سفر کنید، سپس بنگرید که سرانجام دروغ انگاران چگونه بوده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به پیامبر دستور می‌دهد به مشرکان بگوید برای دیدن عاقبت و سرانجام کار تکذیب‌کنندگان، در زمین به سیر و گردش بپردازند. به گفته مکارم، دیدن و مشاهده کردن آثار اقوام گذشته از آن جهت که قابل لمس و محسوس است، تأثیر بسیار بیشتری دارد؛ لذا در آیه آمده «انظروا» نه «تفکروا».[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره انعام، ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره حجر و پیش از سوره صافات نازل شد. از مجموع آیات این سوره، نه آیه از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در نقلی دیگر، تمام آیات سوره انعام به یکباره و در مکه نازل شده است. در سوره انعام، نه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۲: ۴۸۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۷: ۱۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۲۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۲۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۵: ۱۶۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انعام»، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، ۲۷۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
