آیه ۱۰۱ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۱ سوره یوسف صد و یکمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به ادامه سخنان یوسف با پدرش و دعای او به درگاه الهی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پروردگارا! (بهرهاي بزرگ) از فرمانروايي به من دادهاي، و مرا از معني سخنان کتابهاي آسماني و تعبير خوابها آگاه ساختهاي، اي پديد آورندۀ آسمانها و زمين! تو سرپرست من در دنيا و آخرت هستي، مرا مسلمان بميران و به صالحان ملحق بگردان»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پروردگارا به من بهرهای از فرمانروایی بخشیدی و به من بهرهای از تعبیر خواب آموختی، ای پدید آورنده آسمانها و زمین، تو در دنیا و آخرت سرور منی، مرا مسلمان بمیران و به نیکان باز رسان»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن سخن پایانی یوسف با پدرش و دعای او به درگاه خداوند را اینگونه بازگو کرده است: «پروردگارا! بخش (عظیمی) از حکومت به من بخشیدی و مرا از علم تعبیر خوابها آگاه ساختی، تویی آفریننده آسمانها و زمین و تو سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران و به صالحان ملحق فرما!» به گزارش مکارم، در این آیه آخرین بخش از داستان زندگی یوسف بیان شده است که ادامه سخن او با پدرش یعقوب بود. به گزارش مکارم، یوسف در اینجا از چند نعمت الهی که خداوند به او عنایت کرده، نام میبرد. یکی حکومت و دیگری علم تعبیر خواب. سپس او خداوند را مدح کرده و او را ولی و سرپرست خود خطاب میکند. یوسف سپس برای خویش دعا میکند و از خدا میخواهد که او را مسلمان بمیراند و به صالحان و پاکان ملحق سازد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۵۱۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۳۳۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۸۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
