آیه ۳۳ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۳۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۳ سوره یوسف سی و سومین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به عکس العمل یوسف در برابر تهدیدهای همسر عزیز مصر اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفت: پروردگارا! زندان براي من خوشايندتر از چيزي است که مرا به آن فرا ميخوانند، و اگر مکر آنانرا از من باز نداري به آنان گرايش پيدا کرده و از زمرۀ نادانان ميگردم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[یوسف] گفت پروردگارا زندان برای من خوشتر است از آنچه مرا به آن میخوانند، و اگر مکر آنان را از من باز نداری، به آنان میگرایم و از نادانان میگردم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از سخنان و دعای یوسف به درگاه خداوند در مقابل تهدید زلیخا اینگونه خبر داده است: «(یوسف) گفت پروردگارا! زندان نزد من محبوبتر است از آنچه اینها مرا بسوی آن میخوانند و اگر مکر و نیرنگ آنها را از من بازنگردانی قلب من به آنها متمایل میگردد و از جاهلان خواهم بود.» به گزارش مکارم، برخی از مفسران آوردهاند: پس از سخنان و تهدیدهای زلیخا، سایر زنان در آن مجلس نیز به حمایت از او، به دور یوسف جمع شدند و او را تشویق به تسلیم شدن در برابر زلیخا کردند. اما یوسف با شجاعت و شهامت، بدون هیچ سخن و توجهی به صحبتهای آن زنان، رو به درگاه خدا کرد و از پروردگارش خواست که او را از دست آنان نجات دهد و به اینگونه برای حفظ پاکدامنیاش، زندان را بر ماندن در آنجا ترجیح داد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۵۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۵۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۹۷-۳۹۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.