آیه ۴ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴ سوره یوسف چهارمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد قرآن به شرح داستان زندگی یوسف یکی از پیامبران الهی پرداخته و آن را به تفصیل بیان کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنگاه که يوسف به پدرش گفت: اي پدر (عزيز)م، همانا من يازده ستاره و خورشيد و ماه را در خواب ديدم که برايم سجده ميبرند!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«چنین بود که یوسف به پدرش گفت پدر جان من در خواب یازده ستاره دیدم، و خورشید و ماه را، دیدم که به من سجده میکنند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن داستان زندگی یوسف را با ماجرای دیدن یک خواب عجیب چنین آغاز کرده است: «(بخاطر آر) هنگامی را که یوسف به پدرش گفت: پدرم! من در خواب دیدم یازده ستاره و خورشید و ماه در برابرم سجده میکنند!» به گزارش مکارم، خوابی که یوسف دید، نخستین فراز زندگی پرماجرای اوست که آن را با شوق و ذوق فراوانی برای پدرش (یعقوب) تعریف کرد. به گفته مکارم، در اینکه یوسف به هنگام دیدن این خواب چند سال داشت، بعضی نه سال، بعضی دوازده سال و بعضی هفت سال نوشتهاند. ولی قدر مسلم این است که در آن هنگام بسیار کم سن و سال بوده است. همچنین نکته قابل توجه اینست که جمله «رایت» به عنوان تأکید و قاطعیت در این آیه تکرار شده و اشاره به این مطلب است که من چون بسیاری از افراد که قسمتی از خواب خود را فراموش میکنند و با شک و تردید از آن سخن میگویند نیستم، من با قطع و یقین دیدم که یازده ستاره و خورشید و ماه در برابرم سجده کردند و در این موضوع شک و تردیدی ندارم.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۱۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۰۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۰۷-۳۰۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
