آیه ۹۰ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۹۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹۰ سوره یوسف نودمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به این مطلب اشاره شده که سرانجام برادران یوسف او را با معرفی خودش شناختند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالُوا أَإِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهَٰذَا أَخِي ۖ قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا ۖ إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفتند: آيا واقعاً تو يوسف هستي؟ گفت: آري! من يوسف هستم و اين برادر من است، خداوند بر ما منت نهاده است بيگمان هرکس تقوا پيشه کند و بردباري ورزد همانا خداوند پاداش نيکوکاران را ضايع نميکند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفتند آیا تو خود یوسفی؟ گفت آری من یوسفم و این برادر [ابوینی] من است، خداوند بر من منت نهاد [و نعمت داد]، چرا که هرکس پروا و شکیبایی پیشه کند، خداوند پاداش نیکوکاران را فرو نمیگذارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن ادامه گفتگوی یوسف و برادرانش را چنین بیان کرده است: «گفتند آیا تو همان یوسف هستی؟! گفت (آری) منم یوسف! و این برادر من است خداوند بر ما منت گذارده، هر کس تقوی پیشه کند و شکیبایی و استقامت نماید (سرانجام پیروز میشود.) چرا که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نمیکند.» به گزارش مکارم، برادران یوسف با سخنانی که او درباره یوسف و برادرش بنیامین گفت؛ او را شناختند و سرانجام سالهای دوری و جدایی یوسف از خانوادهاش به پایان رسید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۵۰۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۳۱۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۶۱-۶۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
