آیه ۷۱ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۷۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۱ سوره یوسف هفتاد و یکمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به گفتگوی برادران یوسف با مأموران و کارگزاران یوسف اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالُوا وَأَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ مَاذَا تَفْقِدُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«روي بهسوی ايشان كرده و گفتند: چه چيز را گم كردهايد؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفتند -و رو به ایشان آوردندکه مگر چه گم کردهاید؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن ادامه ماجرای نقشه یوسف را چنین آورده است: «آنها رو به سوی او کردند و گفتند چه چیز گم کردهاید؟» به گزارش مکارم، با اعلام مأموران مبنی بر دزد خواندن قافله کنعانیان، برادران یوسف وحشت کرده و با نگرانی پرسیدند: چه چیزی گم شده است؟! به گفته مکارم، در اینکه به همه افراد آن قافله نسبت دزدی و سرقت داده شده؛ نخست آنکه معلوم نیست که گوینده آن چه کسانی بودند؟ احتمال دارد که گروهی از کارگزاران یوسف بوده باشند. همچنین طرف اصلی سخن بنیامین بوده که او از نقشه آگاه بوده و نسبت به اینکه به این وسیله میتواند پیش یوسف بماند، راضی بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۸۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۸۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
