بدون تصویر

آیه ۴۱ سوره یوسف

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۱ سوره یوسف
مشخصات قرآنی
نام سورهیوسف
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۴۱
شماره جزء۱۲
شماره حزب۴۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۱ سوره یوسف چهل و یکمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. متن آیه اشاره دارد به تعبیر خواب آن دو نفر زندانی توسط یوسف که براساس آن، در آینده نزدیک یکی از آنها آزاد و دیگری کشته می‌شد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُكُمَا فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْرًا ۖ وَأَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ ۚ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ آیهٔ ۴۱ از سورهٔ ۱۲ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«اي دو رفيق زنداني من! اما يکي از شما به سرور خود شراب خواهد نوشاند، و اما ديگري به دار زده مي‌شود و پرندگان از سرش خواهند خورد امري که دربارۀ آن پرستش مي‌کرديد قطعي و حتمي است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«ای دو هم زندان من، اما یکی از شما دو تن به سرور خویش [دوباره‌] شراب می‌نوشاند، و اما دیگری بر دار می‌شود و پرندگان از سر او می‌خورند، چیزی که در باب آن از من نظر خواستید، سرانجام یافته است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در ادامه داستان زندانی شدن یوسف، او تعبیر خواب دو جوان زندانی را اینگونه بیان کرد: «ای دوستان زندانی من! اما یکی از شما (آزاد می‌شود و) ساقی شراب برای صاحب خود خواهد شد و اما دیگری به دار آویخته می‌شود و پرندگان از سر او می‌خورند! این امری که درباره آن از من نظر خواستید قطعی و حتمی است.» به گزارش مکارم، یوسف پس از ارشاد آن دو جوان به سوی توحید و یکتاپرستی، تعبیر خواب آنان را گفت و سپس تأکید کرد که این امور واقع خواهند شد و قطعی و حتمی هستند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.