آیه ۹۲ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۹۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹۲ سوره یوسف نود و دومین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به گفتگوی یوسف و برادرانش اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفت: امروز هيچ سرزنشي بر شما نيست، خداوند شما را ميآمرزد و او مهربانترين مهربانان است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[یوسف] گفت امروز سرزنشی بر شما روا نیست، خداوند شما را میآمرزد و او مهربانترین مهربانان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در آیه به گذشت و بخشش یوسف از خطای برادرانش اشاره شده و چنین آمده است: «گفت امروز ملامت و توبیخی بر شما نیست، خداوند شما را میبخشد و ارحم الراحمین است!» به گزارش مکارم، یوسف پس از اینکه برادران به خطای خود اقرار و اعتراف کردند و از او طلب بخشش داشتند، آنها را با بزرگواری بخشید و به آنها امیدواری داد که خداوند نیز از گناهان و خطاهای ایشان خواهد گذشت. چرا که او مهربانترین مهربانان است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۵۰۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۳۱۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۶۳-۶۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.