آیه ۵۹ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۵۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۹ سوره یوسف پنجاه و نهمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به تکریم برادران توسط یوسف اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ ۚ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَأَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هنگامي که ساز و برگشان را فراهم کرد، گفت: برادر پدريِ خود را نزد من آوريد، مگر نميبينيد که من پيمانه را به تمام و کمال ميدهم و من بهترين ميزبان هستم؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون زاد و برگ ایشان را آماده ساختند [یوسف] گفت [آن] برادر پدریتان را هم نزد من بیاورید، مگر نمیبینید که من پیمانه را تمام میدهم و بهترین میزبانان هستم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیه قبل، در این آیه به تکریم و توجه ویژه یوسف نسبت به برادرانش اشاره شده و قرآن چنین نقل کرده است: «و هنگامی که (یوسف) بارهای آنها را آماده ساخت گفت (دفعه آینده) آن برادری را که از پدر دارید نزد من آورید، آیا نمیبینید من حق پیمانه را ادا میکنم و من بهترین میزبانانم؟!» به گزارش مکارم، هنگامیکه یوسف اطلاع یافت برادرانش به مصر آمدهاند؛ با آنان به مهربانی و لطف فراوان برخورد کرد و به هنگام مراجعت برادران به کنعان و ترک مصر، به آنان گفت: برای بار دیگری که به اینجا میآیید، برادر کوچکتر خود را حتما با خودتان بیاورید. سپس برای اینکه آنان برای بازگشت دوباره ترغیب شوند، مقدار بار آنها را دو بار اضافه تر داد و آنان را راهی سفر به کنعان نمود، به امید آنکه برادران این بار با برادر کوچکتر یوسف به مصر بازگردند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۷۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۷-۱۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.