آیه ۳۸ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۳۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۸ سوره یوسف سی و هشتمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به ادامه پاسخ یوسف به دو جوان زندانی و معرفی پدران خداپرست و موحدش به آنان و تبلیغ عقاید یکتاپرستی اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَا أَنْ نُشْرِكَ بِاللَّهِ مِنْ شَيْءٍ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از آئين پدرانم ابراهيم و اسحاق و يعقوب پيروي کردهام، ما را نسزد که چيزي را شريک خدا کنيم، اين فضل خدا بر ما و مردم است ولي بيشتر مردم سپاس نميگذارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از آیین پدرانم ابراهیم و اسحاق و یعقوب پیروی کردهام سزاوار نیست که ما هیچگونه شریکی برای خدا قائل شویم، این از فضل الهی در حق ما و در حق مردم است، ولی بیشترینه مردم سپاس نمیگزارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن ادامه سخن یوسف در پاسخ به دو جوان زندانی را چنین آورده است: «من از آئین پدرانم ابراهیم و اسحاق و یعقوب پیروی کردم، برای ما شایسته نبود چیزی را شریک خدا قرار دهیم، این از فضل خدا بر ما و بر مردم است ولی اکثر مردم شکرگزاری نمیکنند.» به گزارش مکارم، این اولین بار بود که یوسف خودش را زاده خاندان وحی و نبوت معرفی کرد تا بدانند او بیگناه زندانی شده است. سپس او درباره یکتاپرستی پدرانش و شکرگزاری نعمتهای الهی نیز سخن گفت.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۵۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۲۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۴۰۸-۴۰۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.