آیه ۱۰۵ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۵ سوره یوسف صد و پنجمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه بیاعتنایی بسیاری از مردم به نشانههای قدرت خداوند و روی گردانی از آنهاست.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و چه بسيار نشانههايي در آسمانها و زمين است (كه) از كنار آن اعراض كنان ميگذرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چه بسیار نشانه [و مایه عبرت] در آسمانها و زمین هست که بر آن میگذرند و هم آنان از آنها رویگردانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از رویگردانی بسیاری از مردم از آیات الهی چنین میگوید: «و چه بسیار نشانهای (از خدا) در آسمانها و زمین وجود دارد که آنها از کنارش میگذرند و از آن روی میگردانند!» به گزارش مکارم، در واقع علت اینکه بسیاری از مردم گمراه میشوند این است که به آیات و نشانههای الهی در آسمانها و زمین توجهی و اعتنایی ندارند. از این رو نسبت به اندرزها و سخنان پیامبران نیز رویگردان هستند. لذا قرآن میگوید: ای پیامبر ناراحت نباش! اگر میبینی آنها ایمان نمیآورند، از آن جهت است که از آیات خداوند رویگردان هستند. [۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۵۱۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۳۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۸۹-۹۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
