آیه ۳۵ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۳۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۵ سوره یوسف سی و پنجمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در ادامه داستان یوسف، این آیه به زندانی شدن او به فرمان عزیز مصر و همسرش اشاره کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّىٰ حِينٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنگاه پس از آنکه نشانهها را ديدند چنين به نظرشان رسيد که او را تا مدتي زنداني کنند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«سپس، بعد از آنکه نشانهها را دیدند، بهتر آن دیدند که او را تا مدت زمانی زندانی کنند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا به مسئله زندانی شدن یوسف به دستور عزیز مصر اشاره دارد و میگوید: «بعد از آنکه نشانههای (پاکی یوسف) را دیدند، تصمیم گرفتند او را تا مدتی زندانی کنند.» به گزارش مکارم، در نتیجه آن مجلس عجیب زنان و سخنان و تهدیدهای زلیخا و عدم تسلیم یوسف، عزیز مصر که نشانههای پاکی و تقوا را در یوسف میدید و از آنجایی هم که از رسوایی و افتضاح جنسی خانوادهاش بیم داشت، چاره را در این کار دید که یوسف را از صحنه خارج کند تا کم کم ماجرا به دست فراموشی سپرده شود. لذا دستور داد برای مدتی یوسف را زندانی کنند. به اینگونه در ذهنها نیز مجسم میشد که یوسف مجرم اصلی بوده است. به گزارش مکارم، تعبیر به «بدا» که به معنی پیدا شدن رای جدید است؛ نشان میدهد که قبلاً چنین تصمیمی در مورد او نداشتند و این عقیده را احتمالاً همسر عزیز برای اولین بار پیشنهاد کرده بود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۵۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۲۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۰۳-۴۰۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
