آیه ۲۷ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۲۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۷ سوره یوسف بیست و هفتمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه ادامه سخنان شاهد برای رفع اتهام از یوسف است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصَّادِقِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر پيراهنش از پشت پاره شده باشد زن دروغ ميگويد و او (= يوسف) از راستگويان است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر پیراهنش از پشت دریده شده، زن دروغ میگوید و مرد راستگوست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن ادامه سخنان شاهد در دفاع از یوسف را چنین آورده است: «و اگر پیراهنش از پشت سر پاره شده آن زن دروغ میگوید و او از راستگویان است.» به گزارش مکارم، در این آیه دلیلی بر پاکدامنی یوسف از زبان شاهدی بیان شد که از خانواده خود زلیخا بود و او پاره شدن پیراهن از پشت را دلیل صدق یوسف و دروغگویی همسر عزیز مصر دانست.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۴۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۵۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۸۵-۳۸۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
