بدون تصویر

آیه ۸۴ سوره یوسف

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۸۴ سوره یوسف
مشخصات قرآنی
نام سورهیوسف
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۸۴
شماره جزء۱۳
شماره حزب۴۹
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۸۴ سوره یوسف هشتاد و چهارمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به سخنان غمناک یعقوب در فراق یوسف و نابینا شدن او اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ آیهٔ ۸۴ از سورهٔ ۱۲ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و از آنان روي برتافت و گفت: دريغا بر يوسف! و چشمانش از اندوه سفيد و نابينا گرديد درحاليكه سرشار از غم بود»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و از آنان روی برگرداند و [با اشک و اندوه‌] گفت بر [فراق‌] یوسف اسف می‌خورم، و چشمانش از [اشک و] اندوه سپید [و نابینا] شد و اندوه خود را فرو خورد»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن از غم و اندوه فراوان و نابینا شدن یعقوب از فراق یوسف در این آیه چنین یاد کرده است: «و از آنها روی برگرداند و گفت وا اسفا بر یوسف! و چشمان او از اندوه سفید شد. اما او خشم خود را فرو می‌برد (و هرگز کفران نمی‌کرد).» به گزارش مکارم، بار دیگر غم و اندوه تمام وجود یعقوب را فراگرفت و جای خالی بنیامین باعث شد که غم یوسفش نیز برایش دوباره سنگین‌تر شود. لذا با گفتن «وا اسفا بر یوسف» آنقدر گریست تا چشمانش از اندوه و حزن بسیار سفید شد. به گفته مکارم، جمله پایانی آیه نشان می‌دهد که تا این زمان یعقوب نابینا نشده بود. اما این حزن و غصه فراوان و ادامه گریه و زاری و اشک، بینایی چشمان او را از میان برد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.