آیه ۵۴ سوره یوسف

آیه ۵۴ سوره یوسف

مشخصات قرآنی
نام سوره	یوسف
تعداد آیات سوره	۱۱۱
شماره آیه	۵۴
شماره جزء	۱۳
شماره حزب	۴۹
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۵۴ سوره یوسف پنجاه و چهارمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. موضوع آیه دستور پادشاه مصر بر آزاد کردن یوسف و دادن مقام مخصوص و بالای حکومتی به او می‌باشد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و پادشاه گفت: او را نزد من بياوريد تا وي را از افراد مقرب و خاص خود گردانم پس چون با او به سخن پرداخت، گفت: تو امروز نزد ما ارجمند و امانتداري»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«و پادشاه گفت او [یوسف‌] را به نزد من آورید که ندیم ویژه خود گردانمش، و چون با او گفت و گو کرد [به او] گفت تو امروز نزد ما صاحب جاه و امین هستی‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در ادامه داستان یوسف و تبرئه شدن او، قرآن دستور پادشاه مصر آزادی او از زندان را چنین بیان کرده است: «ملک (مصر) گفت: او (یوسف) را نزد من آورید تا وی را مخصوص خود گردانم. هنگامی که (یوسف نزد وی آمد و‌) با او صحبت کرد (ملک به عقل و درایت او پی برد و )گفت تو امروز نزد ما منزلت عالی داری و مورد اعتماد هستی.» به گزارش مکارم، هنگامیکه پاک‌دامنی یوسف بر همه ثابت شد، پادشاه فرمان داد که یوسف را به حضور او بیاورند. پس از اینکه پادشاه یوسف را دید، متوجه شد که او کانونی از علم و دانش و آگاهی است. لذا او را مشاور و نماینده مخصوص خود قرار داد و از او خواست که در حل مشکلات حکومت و اداره کشور، سلطان را یاری برساند. یوسف نیز این پیشنهاد را پذیرفت.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.